Ekstremalna redukcja hamuje produkcję testosteronu!

Praca nad kompozycją sylwetki ukierunkowana na obniżenie poziomu zatłuszczenia organizmu nie zawsze niesie za sobą jedynie pozytywne następstwa zdrowotne. Niekiedy proces odchudzania przybiera taką formę, że staje się dosłownie zabójczy, dla których parametrów organizmu. Jak się okazuje, ekstremalna i długotrwałą redukcja może drastycznie obniżyć poziom testosteronu u mężczyzn. Co najważniejsze nieraz zdarza się, że nie są to kilku czy kilkunastoprocentowe różnice, ale niemalże całkowite zablokowanie produkcji wspomnianego hormonu! Efektem tego jest oczywiście obniżenie komfortu życia, spadek libidu i utrata tkanki mięśniowej.

Przeczytaj koniecznie:

"Sztuczny" testosteron a SEX

Odchudzanie – rzadko omawiane skutki

Proces odchudzania bardzo szybko wywołuje w organizmie skomplikowaną odpowiedź hormonalną. Kluczowymi czynnikami odpowiedzialnymi za ten fakt są:

  • obniżenie spożycia energii,
  • obniżenie spożycia wybranych makroskładników,
  • spadek podaży wybranych mikroskładników,
  • zwiększona aktywność fizyczna,
  • przyjmowanie niektórych suplementów diety,
  • szybki spadek poziomu tkanki tłuszczowej.

Deficyt kaloryczny w połączeniu z nadmierną aktywnością fizyczną pociągają za sobą szereg zmian fizjologicznych mających na celu dostosowanie się organizmu ludzkiego do trudnych warunków i zapewnienia odpowiedniej dostępności energii. Oczywiście samo w sobie nie koniecznie jest to problemem. Przykładowo, to właśnie zmiany w wydzielaniu niektórych hormonów inicjują uruchomienie rezerw tłuszczowych co skutkuje ubytkiem nadmiernej masy ciała. Przy okazji może dochodzić też do obniżenia aktywności cytokin prozapalnych, usprawnienia funkcjonowania gospodarki lipidowej i glukozowej i wielu innych pozytywnych konsekwencji. Aktywność fizyczna w połączeniu z dietą redukcyjną stanowią jednak czynnik, w przypadku którego zastosowanie mają słowa Paracelsusa, które mówią, iż „lekarstwo od trucizny różni tylko dawka”.

Jeśli redukcja trwa zbyt długo lub gdy ma ona zbyt ekstremalny przebieg dłuższej coraz bardziej uwypuklają się negatywne skutki odchudzania. Organizm za wszelką cenę stara się zaadaptować do niskiej dostępności pożywienia uruchamiając mechanizmy kompensacyjne i rozpaczliwie szukając energetycznych oszczędności.

 

Odchudzania a funkcje reprodukcyjne

Istnieje stosunkowo wiele nieprawidłowości, do których doprowadza przesadnie głęboki lub zbyt długo utrzymujący się deficyt kaloryczny. Najczęściej podkreślanym skutkiem jest spadek tempa przemiany materii związany m.in. ze zmniejszeniem aktywności tarczycy i upośledzeniem metabolizmu produkowanych przez nią hormonów (w praktyce spadek tempa metabolizmu ma bardziej skomplikowane uzasadnienie, ale ten aspekt omówię innym razem).  To jednak nie wszystkie, negatywne konsekwencje.

Zbyt ekstremalne bądź też przesadnie długotrwałe odchudzanie doprowadza do wyraźnego obniżenia popędu płciowego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Związane jest z dość prostym i na dobrą sprawę genialnym mechanizmem biologicznym. Otóż bardzo głęboki lub też permanentny deficyt kaloryczny odbierany jest przez organizm jako sygnał, iż nie ma warunków sprzyjających prokreacji. Jeśli bowiem organizm „widzi”, że brakuje pożywienia, to doskonale zdaje sobie z tego sprawę, że wydanie na świat potomstwa oznacza skazanie go lub siebie na śmierć głodową. Organizm nie zna pojęcia „odchudzanie”, nie bierze pod uwagę, że możemy celowo odmawiać sobie jedzenia, dla organizmu więc niskokaloryczna dieta oznacza, że dostępność pokarmu jest niska, (drugim czynnikiem alarmującym jest niski poziom tkanki tłuszczowej w ustroju). W związku z tym zablokowaniu ulegają funkcje reprodukcyjne, u mężczyzn obniżeniu lub wręcz zablokowaniu ulega sekrecja LH i FSH, co z jednej strony hamuje produkcję testosteronu (skutkuje to zanikiem libido), a z drugiej doprowadza do zmniejszenie płodności. Tak organizm „schroni swoje geny” oraz dodatkowo oszczędza energię, bo zarówno produkcja wspomnianych hormonów jak i działania ukierunkowane na prokreację (choćby poszukiwania partnerki), związane są z wydatkami energetycznymi.