DHEA - młodość i witalność na długo

Jak większość osób wie, po 30-40 roku życia nasze zdolności fizyczne ulegają stopniowemu pogorszeniu. Widać to doskonale na przykładach sportowców zawodowych, dla których wiek do 40 jest z reguły tym, w którym osiągają już znaczny regres formy i kończą karierę zawodniczą.

Istotny wpływ na naszą dyspozycję do kształtowania sylwetki, siły, wytrzymałości czy ogólnej sprawności ma poziom hormonów w naszym organizmie. Szczególnie testosteronu oraz jego prekursorów. To właśnie jeden z nich odgrywa istotną rolę w tym, jak się czujemy i jakie wyniki możemy osiągnąć.

Hormon młodości

Dehydroepiandrosteron, występujący pod znanym skrótem DHEA, jest jednym z hormonów androgenowych nadnerczy. Wytwarzany jest w warstwie siatkowej kory nadnerczy, z reguły w ilościach około 30-35 mg dziennie. Niestety poziom jego spada wraz z wiekiem, szczególnie po 40 roku życia. Zaobserwowano, że u 80-latków endogenne wytwarzanie DHEA występuje zaledwie w ilości 10% wartości osób w 30 roku życia.

Odpowiednio dobrana aktywność fizyczna u osób młodych powoduje zwiększenie wydzielania się tego hormonu. Bez wątpienia jest to jeden z powodów, dla których aktywność fizyczna powinna być nieodłącznym elementem naszego życia. Niestety u osób starszych nie zaobserwowano już takiej zależności. Są liczne przesłanki świadczące ku temu, iż znaczne ograniczenie produkcji DHEA w podeszłym wieku jest jedną z przyczyn chorób układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, immunologicznego, występowania zaburzeń psychicznych, cukrzycy czy nowotworów.

Stres a poziom DHEA

Niestety większość z nas w wyniku dużych ilości godzin pracy i obciążenia psychicznego oraz fizycznego narażona jest na spory stres. Wynikiem jego długotrwałej obecności jest reakcja organizmu, który zamiast skupić się na odpowiedniej produkcji DHEA produkuje hormon stresu – kortyzol. Z kolei wysoki poziom hormonu stresu przekłada się na niski testosteronu, a skutki tego zdecydowanie nie są pożądane, gdy naszym celem jest zdrowie i sylwetka.

Niski poziom DHEA a depresja

Niedobór DHEA przekłada się między innymi na: kłopoty ze snem, rozdrażnienie, brak koncentracji. W dłuższej perspektywie czasu może powodować stany depresyjne. Dlatego też naukowcy doszli do wniosku, że stosowanie tego hormonu pozytywnie wpłynie na walkę z depresją.  

W badaniu z 2017 roku przeprowadzonym przez naukowców z Department of Psychiatry z San Francisco dowiedziono, że stosowanie DHEA wraz z selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (leki na depresję) daje lepsze wyniki leczenia niż zastosowanie samych leków.

DHEA wpływa również korzystnie na libido i potencję, co ma pośrednio przełożenie na poprawę samooceny i stan psychiki. Jednak można by stwierdzić, że stosowanie hormonów androgennych może negatywnie wpływać na ryzyko rozrostu i raka prostaty. Jednak jak pokazały badania, długotrwałe stosowanie tego hormonu nie wpływa negatywnie na prostatę i jej wielkość. Wręcz odwrotnie. Zaobserwowano, że choroby nowotworowe prostaty występują w okresie niskich stężeń poziomu DHEA w organizmie mężczyzn. Stąd też dużo częstsze występowanie ich po 40 roku życia.

Wzrost sprawności fizycznej

Wyższe stężenie DHEA, niższy kortyzol, wyższy testosteron, łatwo więc wywnioskować, iż zależność taka przekłada się na wzrost sprawności fizycznej. W przeprowadzonym badaniu podawano grupie mężczyzn DHEA przez okres 28 dni. Zaobserwowano przyrosty beztłuszczowej masy ciała. Potwierdzono to w innym badaniu, trwającym aż 6 miesięcy. Wśród badanych nastąpił średnio 14% wzrost beztłuszczowej masy ciała, przy jednoczesnej 6% redukcji tkanki tłuszczowej.

Stosowanie a skutki uboczne

W przeprowadzonych badaniach nie zaobserwowano, aby zalecane dawki 10-50 mg dziennie miały wpływ na jakiekolwiek skutki uboczne. Nadmiar tego hormonu jest wydalany z organizmu.

Podsumowanie

DHEA niewątpliwie jest istotnym hormonem, którego stosowanie może nieść za sobą liczne pozytywne następstwa. Wciąż jednak jest zbyt mało istotnych badań naukowych, aby zalecać jego stosowanie na większą skalę.