Beta-alanina: kompendium wiedzy. Cz. II

W poprzedniej części artykułu omówiłem pokrótce czym jest beta-alanina, jak wpływa na organizm w odniesieniu do wspomagania rozwoju zdolności wysiłkowych oraz w przypadku jakiej specyfiki wysiłku sprawdza się najlepiej. W tej części opracowania skoncentruję się przede wszystkim na optymalnych sposobach wykorzystania potencjału wspomnianej substancji, czyli – na właściwym jej dawkowaniu. Dodatkowo poświęcę też uwagę niesportowym sposobom wykorzystania beta-alaniny.

Przeczytaj koniecznie:

Kreatyna i beta-alanina połączenie idealne


Skutki uboczne

Beta-alanina jest substancją bezpieczną. W zasadzie nie są omawiane żadne negatywne konsekwencje jej stosowania poza wspomnianymi parestezjami, które dla niektórych osób mogą być bardzo dokuczliwe. Z drugiej strony, jakiś czas temu została podniesiona kwestia ewentualnej neurotoksyczności tego aminokwasu. Wniosek jednak ma charakter swobodnej spekulacji opartej na badaniach z użyciem dużej dawki beta-alaniny u gryzoni (0,3mg/g masy ciała). Niemniej jednak dobrze byłoby gdyby temat został szerzej zbadany i fachowo opisany, trudno bowiem uznać opracowanie zawarte na poniższym blogu za wyczerpujące i definitywne:

http://suppversity.blogspot.com/2013/05/is-beta-alanine-dangerous-neurotoxin-or.html

Jakkolwiek by nie było, na wszelki wypadek należy trzymać się zalecanych dawek beta alaniny i nie eksperymentować z ich wielokrotnym przestrzeganiem.

Pozasportowe możliwości wykorzystania beta-alaniny

Beta-alanina posiada szereg ciekawych właściwości, które wynikają z jej pozytywnego wpływu na syntezę karnozyny. Karnozyna natomiast wykazuje działanie antyoksydacyjne (głownie chroni lipidy przed niekorzystnym wpływem wolnych rodników), a także zmniejsza negatywny wpływ jonów niektórych metali na komórki. Wspomina się też niekiedy o tym, ze beta-alanina zmniejszać może nasilenie procesu glikacji zachodzącego przy rozregulowanej gospodarce insulinowo-glukozowej. Niewykluczone, że aminokwas ten znajdzie zastosowanie we wspomaganiu leczenia chorób takich jak zaćma, miażdżyca, a także – wbrew obawom wspomnianym w poprzednim akapicie –w przypadku chorób neurodegeneracyjnych takich jak choroba Alzhaimera czy choroba Parkinsona.

Podsumowanie

Beta-alanina jest substancja o nietuzinkowych walorach, którą warto włączyć do suplementacji w przypadku uprawiania dyscyplin gdzie dominują wysiłki o wysokiej i bardzo wysokiej intensywności. Aminokwas ten winien być przyjmowany regularnie, każdego dnia w dawce około 4,8 – 6,4g ma dobę w dawkach podzielonych przez okres minimum miesiąca.