Czy „cięcie węgli” jest konieczne w okresie redukcji tkanki tłuszczowej? Cz. IV

Jakiś czas temu upowszechnił się pogląd mówiący, iż ograniczenie spożycia węglowodanów daje pewne szczególne korzyści metaboliczne (jak np. spadek poziomu insuliny), które pozwalają efektywniej spalać tłuszcz zapasowy. W związku z tym niemal rutynowo poleca się w okresie odchudzania obniżać podaży węglowodanów sugerując, iż jest to rozwiązanie zdecydowanie korzystniejsze, niż np. obniżenie spożycia tłuszczu.

Przeczytaj koniecznie:

Czy „cięcie węgli” jest konieczne w okresie redukcji tkanki tłuszczowej? Cz. I

Powyższy pogląd wspierany jest przez „guru” takich jak np. Gary Taubes (autor poczytnej książki „Good calories, bad calories”), czy innych entuzjastów „hipotezy węglowodanowo-insulinowej”, w tym także niektórych dietetyków i trenerów. Niestety ma jednak wątłe wsparcie w literaturze fachowej. W tym miesiącu opublikowane zostały wyniki badania rzucające nowe światło na powyższą zależność. Wynikom tym warto się przyjrzeć i wyciągnąć z nich odpowiednie wnioski.

Zanim przeczytasz ten artykuł

Niniejsze opracowanie jest kontynuacją tematu zainicjowanego już jakiś czas temu i odnoszącego się do popularnych przekonań mówiących, iż w okresie redukowania tkanki tłuszczowej konieczne jest obniżanie spożycia węglowodanów oraz – że taki zabieg niesie za sobą szczególne korzyści dla metabolizmu i sylwetki. Przed lekturą tego artykułu warto zapoznać się z poprzednimi jego częściami, które dostępne są po kliknięciu w poniższe linki:

http://potreningu.pl/articles/4415/czy-ciecie-wegli-jest-konieczne-w-okresie-redukcji-tkanki-tluszczowej-cz--i

http://potreningu.pl/articles/4474/czy-ciecie-wegli-jest-konieczne-w-okresie-redukcji-tkanki-tluszczowej-cz--ii

http://potreningu.pl/articles/4588/czy-ciecie-wegli-jest-konieczne-w-okresie-redukcji-tkanki-tluszczowej-cz--iii

Skrót wniosków dla leniwych…

Dane zawarte w powyższych opracowaniach pokazały m.in. że wysokie spożycie węglowodanów niekoniecznie musi prowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu gospodarki insulinowo-glukozowej, a także objawiły, iż wiele badań, w których diety niskowęglowodanowe okazywały się skuteczniejsze w promowaniu redukcji tkanki tłuszczowej było zaprojektowanych tak, by protokoły „LowCarb” zawierały istotnie wyższy udział procentowy energii z białka. Fakt ten mógł rzutować na finalne skutki poszczególnych interwencji żywieniowych, bo udowodnione jest, że wyższy udział białka w diecie niesie za sobą korzyści takie jak:

  • zmniejszenie łaknienia,
  • przyspieszenie metabolizmu,
  • zmniejszenie katabolizmu mięśniowego,
  • poprawa samopoczucia.

W poprzednich artykułach poruszony został też aspekt wpływu diety nisko- i wysokowęglowodanowej na procesy spalania tłuszczu zapasowego w dobrze kontrolowanych warunkach i przy zastosowaniu niezwykle precyzyjnych metod pomiarowych. Mimo wszystko jednak opracowanie tematu mogło pozostawiać uczucie pewnego niedosytu, co związane było z ciągle ubogą literaturą fachową. Niniejszy artykuł dotyczyć będzie niedawno opublikowanego badania, którego wyniki znakomicie uzupełniają poruszony wątek o dodatkowe dane.