Trening trójbojowy „na masę”?

Trening trójbojowy ma na celu poprawienie wyników osiąganych w przysiadzie ze sztangą, wyciskaniu sztangi leżąc na ławce poziomej oraz w martwym ciągu (względem masy ciała zawodnika, np. wg formuły Wilksa). W dawnych czasach siłacze zupełnie nie zwracali uwagi na zatłuszczenie sylwetki – ten syndrom był szczególnie widoczny w ciężkich kategoriach wagowych, w podnoszeniu ciężarów oraz trójboju siłowym. Obecnie sytuacja zmieniła się na lepsze, choć nadal w trójboju nie spotyka się zbyt wielu proporcjonalnych sylwetek.


Podsumowując kwestię przysiadów ze sztangą:

sztanga w przysiadzie trójbojowym jest ułożona nisko, w kulturystycznym z reguły wysoko na plecach,

przysiad trójbojowy jest z reguły głębszy niż wersja kulturystyczna (najgłębsze są przysiady ciężarowców; choć z wyjątkami),

przysiady trójbojowe angażują w o wiele większym stopniu tylną część uda, pośladki oraz prostowniki grzbietu i brzuch w porównaniu do kulturystycznych,

wielu zawodników w tróboju wykonuje przysiady szeroko (sumo), co jest niespotykane w kulturystyce,

często kulturyści wykonują przysiady częściowe, wykorzystując stałe napięcie mięśni, trójboiści z reguły siadają „na zaliczenie” (tylna część uda znajduje się niżej niż kolano) lub ATG (do samej ziemi),

często trójboiści pracujący w sprzęcie wykonują box-przysiady (do skrzyni, ławki itd.), co jest niespotykane u kulturystów,

kulturyści dążą do maksymalnego rozwinięcia mięśni ud, zachowując proporcje tyłu i przodu uda, pośladków, pleców, klatki piersiowej i barków,

kulturyści w wielu wypadkach ograniczają rolę przysiadów, kładąc większy nacisk na inne ćwiczenia (np. wykroki, wyciskanie nogami na suwnicy itd.), z kolei trójboiści z reguły ograniczają ćwiczenia dodatkowe nóg i pleców,

Diabeł tkwi w szczegółach – kompletnie różne techniki wyciskania sztangi leżąc w wykonaniu strongmana i trójboisty Derek’a Poundstone’a (światowa elita strongman) oraz czołowego zawodnika IFBB Evana Centopaniego



(w dalszej części filmu widać wyciskanie z podłogi – floor press – ćwiczenie, które dawno zostało porzucone i zapomniane przez większość ludzi).

To samo dotyczy wyciskania sztangi leżąc:

w kulturystyce nie stosuje się dużego mostka, w trójboju jest on powszechny; mostek skraca zakres ruchu w wyciskaniu oraz zapewnia największą siłę potrzebną do przeniesienia ciężaru z klatki piersiowej do wyprostu w stawach łokciowych,

w kulturystyce często widzi się skracany zakres ruchu (niektórzy zatrzymują sztangę kilka cm nad klatką oraz nie "odprostowują" łokci – w celu utrzymania maksymalnego napięcia mięśni), w trójboju obowiązuje wyciskanie pełnozakresowe,

w kulturystyce prawie nie spotyka się wyciskania sztangi z zatrzymaniem na klatce piersiowej, w trójboju jest to powszechne,

w kulturystyce nie kładzie się dużego nacisku na wyciskanie wąskim chwytem, w trójboju ta uzupełniająca wersja boju jest powszechna,

w kulturystyce nie używa się desek, podkładek – służących do wyciskania niepełnozakresowego (tzw. dociskanie), w trójboju to najpowszechniejsza technika,

w kulturystyce nie stosuje się koszulek do wyciskania (np. INZER), w trójboju w zawodach w sprzęcie są one powszechne (uwaga: są także zawody trójbojowe RAW – gdzie nie wolno używać sprzętu),

koszulka do wyciskania wymusza specyficzną technikę, tor ruchu – wyciskanie RAW jest dalekim kuzynem wyciskania w sprzęcie,

w trójboju i wyciskaniu leżąc – często stosuje się floor press – wyciskanie z podłogi – wzmacniające najsłabszą część ruchu i tricepsa, w kulturystyce jest ono niespotykane,

 

Źródła: http://www.ronniecoleman.com/biography.htm