Czy bardzo niskokaloryczna dieta pomoże mi schudnąć po wakacjach?

Lato to czas, w którym mało komu udaje się „poprawić formę". Zdecydowana większość osób przywozi z wakacji nie tylko opaleniznę, ale także dodatkowe kilogramy, które nierzadko okazują się być nabytkiem nie tylko deprymującym, ale także trwałym. Jedną z pierwszych refleksji jaka pojawia się po powrocie do „codziennych realiów” jest więc usilna potrzeba pozbycia się niechcianego nadbagażu przy czym zwłaszcza panie próbują tego dokonać przy pomocy bardzo niskokalorycznych rozwiązań żywieniowych. Czy jednak tego typu pomysły stanowią sposób na rozwiązanie problemu?

Przeczytaj koniecznie:

Bardzo niskokaloryczne diety obniżają poziom hormonów tarczycy


Utrata tkanki mięśniowej

Głębokie restrykcje energetyczne mają jeszcze jedną ważną wadę – są zabójcze dla tkanki mięśniowej. Wielu osobom wydaje się, że katabolizmu można się ustrzec spożywając duże ilości protein. Niestety – to błędne wyobrażenia. Nawet przy relatywnie wysokim spożyciu białka dochodzi do utraty ciężko wypracowanej muskulatury. Nie zapominajmy, że to właśnie tkanka mięśniowa odpowiada w dużej mierze za estetykę sylwetki, a co istotne – to w jej obrębie spalana jest duża część kwasów tłuszczowych. Pozbywając się tkanki mięśniowej czynimy sylwetkę mniej atrakcyjną, a dodatkowo pozbywamy się narzędzia wspomagającego odchudzanie.

Wiele osób (zwłaszcza pań) podchodzi do tej informacji w sposób beztroski nie zdając sobie sprawy, iż najgorsze w tym wszystkim jest to, że mięśnie rosną bardzo powoli. Jeśli pozbędziemy się części muskulatury prawdopodobnie minie sporo czasu zanim ją odbudujemy, a jak będziemy się starać odrobić straty szybko – przybędzie nam tkanki tłuszczowej. Wszelkie ekstremalne rozwiązania żywieniowe polegające na głębokich cięciach kalorycznych to realne zagrożenie dla mięśni. Ten kto fakt ten zbagatelizuje narażą się na dotkliwą stratę.

Selektywne niedożywienie

Ograniczając drastycznie spożycie energii jednocześnie istotnie zmniejszamy podaż niezbędnych nieenergetycznych składników pokarmowych, takich jak witaminy, esencjonalne kwasy tłuszczowe, egzogenne aminokwasy i ważne pierwiastki. W praktyce często niekorzystnie odbija się to na kondycji psychofizycznej, a w końcu również na zdrowiu. Co więcej, niedobory niektórych składników utrudniać mogą również proces odchudzania, upośledzając pracę enzymów, aktywność hormonów, zmniejszając wydajność wielu przemian metabolicznych.

Znakomitym przykładem są tutaj związki takie jak wapń, magnez, chrom, witamina D, bez których organizm łatwiej magazynuje tłuszcz zapasowy i trudniej się go pozbywa. Ważna w tym kontekście może być też witamina C, której niedobór może sprzyjać zwiększonej produkcji kortyzolu – hormonu katabolicznego dla tkanki mięśniowej, którego poziom i tak rośnie przy głębokich restrykcjach kalorycznych. Przy nieprawidłowym doborze płynów i pokarmów połączonym z dużą aktywnością fizyczną niekiedy już w ciągu kilku dni pojawiają się także niedobory niezbędnych elektrolitów takich jak choćby potas. Efektem tego jest spadek wydolności, skurcze, niekiedy zaburzenia rytmu serca i wiele innych nieprzyjemnych, a nieraz i niebezpiecznych konsekwencji.

Efekt jo-jo już na Ciebie czeka

Im głębsze restrykcje kaloryczne sobie fundujemy, tym bardziej pewne jest, że po ich zakończeniu odrobimy stracone kilogramy i to – z nawiązką. Za ten „efekt” odpowiadają wszystkie opisanych przed chwilą przyczyny, czyli:

  • zwiększone łaknienie, (jemy więcej i nie możemy się najeść – towarzyszy też temu często apetyt na wysokokaloryczne pokarmy),
  • spowolniony metabolizm, (wydatkujemy mniej energii niż zwykle, przez co z łatwością gromadzimy zapasy tłuszczowe)
  • mniejsza ilość     tkanki mięśniowej (mniej mięśni – mniejsza wydolność,     wolniejsza przemiana materii)
  • niedobory składników odżywczych, ( gorsza praca enzymów i hormonów regulujących     funkcjonowanie gospodarki energetycznej).

Podsumowanie

Bardzo niskokaloryczne diety to jedno z bardziej ryzykowanych rozwiązań po jakie można sięgnąć w ramach powakacyjnej kuracji odchudzającej. Rozwiązania tego typu nie tylko trudno zrealizować w praktyce, ale dodatkowo też trzeba się liczyć z wysokim ryzykiem utraty tkanki mięśniowej i prawdopodobieństwem wystąpienia niedoborów żywieniowych.