Kontuzje u biegaczy: od czego zależą? Badania naukowe

Regularne bieganie zawsze wiąże się z mniejszym lub większym ryzykiem odniesienia kontuzji. W jednym z badań w 29.7% przypadków odnoszone urazy były związane z objętością treningu biegowego. Czyli zawodnicy po prostu trenowali za często i/lub za długo. Wtedy pojawiają się urazy „zmęczeniowe”.

O wiele rzadsze były, mimo wszystko, urazy związane ze zbyt dużym tempem biegu, występowały łącznie w 14.1% przypadków.

Czy u biegaczy ulicznych częstotliwość oraz objętość treningu są jakoś związane z ilością kontuzji? A może tajemnica tkwi w masie ciała, BMI?

Biegacze którzy doznawali kontuzji mieli podobną masę ciała (73.2 ± 10.9 kg) w porównaniu do grupy która nie odniosła kontuzji (72.9 ± 13.3 kg), podobny wzrost (1.75 m vs 1.72 m), podobne BMI.  Podobnie tygodniowa częstotliwość treningu była identyczna w obu grupach (średnio 3.7 sesji tygodniowo).

Ale ... osoby które odniosły kontuzje trenowały dłużej (średnio 54.3 ± 18.6 min. na jednostkę treningową), w porównaniu do grupy bez urazów (średnio 50.3 ± 22.3 min. na jednostkę treningową) Ponadto osoby które doznały kontuzji średnio przebiegały 7 km dziennie, grupa bez urazów średnio 5.5 km. Prawdopodobnie najwięcej urazów występowało u panów, którzy byli zbyt ambitni. Mężczyźni którzy nie doznali kontuzji przebiegali średnio tylko 6.2 km dziennie, grupa mężczyzn z urazami: średnio 7.9 km dziennie.

Prawdopodobnie statystyki urazów byłyby jeszcze gorsze, gdyby w tej grupie znalazło się więcej kobiet (było ich tylko 10). W grupie która nie doznała urazu znalazło się aż 17 pań (z innych badań wiemy, iż kobiety mogą częściej doznawać kontuzji).

Hootman i wsp. stwierdzili, że ryzyko urazu mięśniowo-szkieletowego u biegaczy koreluje z  tygodniową liczbą treningów. Biegacze, którzy trenowali ponad 3.75 godziny tygodniowo wykazywali 2.38 raza większe prawdopodobieństwo odniesienia kontuzji w porównaniu do osób, które trenowały mniej niż 1.25 godziny na tydzień.

Podsumowanie: zbyt duża objętość (czas trwania) treningu biegowego przyczyniają się do o wiele większej liczby kontuzji.

Źródła: Alberto Cantídio Ferreira, Jésus Magno Cabral Dias, Rafael de Melo Fernandes “PREVALENCE AND ASSOCIATED RISKS OF INJURY IN AMATEUR STREET RUNNERS FROM BELO HORIZONTE, MG” http://www.scielo.br/pdf/rbme/v18n4/en_v18n4a07.pdf Rasmus Oestergaard Nielsen “CLASSIFYING RUNNING RELATED INJURIES BASED UPON ETIOLOGY, WITH EMPHASIS ON VOLUME AND PACE” https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3625796/ Luiz Carlos Hespanhol Junior, Julian David Pillay, Willem van Mechelen, Evert Verhagen „Meta-analyses of  the effects of habitual running on indices of health in physically inactive adults” https://research.vu.nl/ws/portalfiles/portal/21335422/chapter+2.pdf Nielsen RO, Bertelsen ML, Parner ET1, Sørensen H2, Lind M3, Rasmussen S. “Running more than three kilometers during the first week of a running regimen may be associated with increased risk of injury in obese novice runners.”  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24944852