Winstrol/stanazolol – magiczny steryd odchudzający?

Winstrol należy do najchętniej nadużywanych sterydów anaboliczno-androgennych przez kobiety i mężczyzn, sportowców wielu różnych dyscyplin – na innych poziomach. Jest to nie-aromatyzująca pochodna DHT- należy do tej samej grupy co masteron. Pierwszy raz opisany w roku 1959. Na rynku amerykańskim dostępny od 1962 roku (Lllewellyn). Przykładowo pod koniec lat 80 XX wieku, na liście najpopularniejszych środków dopingujących stosowanych przez wyczynowych kulturystów zajmował 6 miejsce [1] (na pierwszym miejscu ulokował się metanabol).

Przeczytaj koniecznie:

Metanabol w praktyce – pytania i odpowiedzi

W latach 1988-2007 winstrol należał do najczęściej wykrywanych sterydów anabolicznych u sportowców [2]. W kolejnym zestawieniu nadużywania dopingu u sportowców z Puerto Rico, winstrol jest niekwestionowanym zwycięzcą – ustalono jego metabolity aż w 50% przypadków, kolejne kilka % daje mieszanie winstrolu z innymi SAA. W MMA na użyciu stanazololu wpadli m.in. Tim Sylvia (pogromca Pudziana), Phil Baroni oraz Kimo Leopoldo. W zestawieniach metabolity winstrolu były na samym początku listy najczęściej wykrywanych substancji u wojowników MMA. W odróżnieniu od metanabolu – winstrol stosują również kobiety. Najsłynniejsza wpadka dopingowa związana ze stosowaniem stanazololu dotyczyła sprintera, Bena Jonhsona (ofiary nagonki antydopingowej, okradziono go z medalu olimpijskiego w 1988 roku). Wkrótce potem, w 1990 roku w USA wdrożono surowe prawo, które zakazywało handlu i posiadania SAA (poza lekami wypisanymi przez lekarza). Za posiadanie i wielokrotnie łamanie zapisów „Anabolic Steroid Control Act” można dostać 3 lata więzienia i grzywnę 5000 dolarów. Przepisy i kary różnią się w zależności od stanu. Czy to dobrze, że zrównano narkotyki i sterydy? Niech każdy sam odpowie na to pytanie biorąc pod uwagę kontekst społeczny i straty jakie przynoszą np. twarde narkotyki. Jak widać Amerykanie nie wyciągnęli żadnych wniosków z prohibicji – która przyniosła największy w dziejach rozrost struktur mafijnych.

Najczęstsze skutki uboczne winstrolu: toksyczność dla wątroby

Stanazolol jest alfa alkilowanym sterydem anabolicznym – więc podobnie jak metanabol, oxandrolone, oxymetholone czy halotestin nie pozostaje obojętny dla zdrowia. Jakby tego było mało – przeliczając mg na mg jest to jeden z bardziej szkodliwych dla wątroby SAA. Niestety, wielu zawodników przez swoją głupotę ląduje w szpitalu, nadużywając winstrolu i innych SAA.

W jednym z badań [3] 35 latek stosował:

  • sterydy przez 15 lat,

  • cykle trwające po 8 tygodni, z przerwą 2 tygodnie pomiędzy,

  • oralne środki: stanazolol oraz oxymetholone (anapolon),

  • iniekcyjne: nandrolone, testosteron enanthate (długie estry) oraz metenolon enanthate (primobolan),

Ok, jak myślicie ile mógł brać oralnych SAA? Dużo, bardzo dużo: 400 mg dziennie!  Efektywna, maksymalna dawka winstrolu wynosi 100 mg dziennie. I tu należy dodać, że dawkowanie oralnej wersji powyżej 30-40 mg dziennie jest niewskazane – a nawet można uznać za głupotę (efekt pierwszego przejścia, dodatkowa toksyczność dla wątroby) – należałoby wybrać iniekcje. Oxymetholone (anapolon) to jeden z najcięższych oralnych sterydów znanych w historii. Posiada potężne skutki uboczne, jest wyjątkowo toksyczny dla wątroby. Z tego względu nie powinno się go stosować dłużej niż przez 4-5 tygodni i nie w większych dawkach niż 25-150 mg dziennie (np. wg 9 edycji Anabolics Lllewellyna). Wg „Czarnej Księgi” zawodowiec może pokusić się o 300 mg dziennie.

Czyli wspomniany pacjent tylko oralnych środków stosował więcej niż Schwarzenegger w szczycie formy.  Jakby tego było mało dostarczał również 600 mg iniekcyjnych SAA, 2-3x w tygodniu – to znaczy 1,2-1,8 g SAA! Oczywiście, takie bombardowanie organizmu chemią, przez kilkanaście lat nie mogło pozostać obojętne.

U pacjenta stwierdzono silne powiększenie wątroby, uwaga: tylko przy niewielkim przekroczeniu wskaźników:

  • ALAT (Aminotransferaza alaninowa): 75 IU/l (norma wynosi: 5-45 U/L),

  • aspAT / AST (Aminotransferaza asparaginianowa): 53 IU/l (norma: 8-46 U/L),

  • Fosfataza alkaliczna: 403 IU/l (norma: < 270 IU/l),

  • Bilirubina całkowita 1,6 mg/dl (norma: 02-1,1 mg/dl)

  • Uszkodzenie mięśni (kinaza kreatynowa CPK) wyniosło 298 U/l; (norma: 40 – 200 U/l),