Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Forum

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Artykuły
Sklep

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Kuchnia

Silne pocenie się VS tłuszcz podskórny i utrata wagi. Jak to jest?

Silne pocenie się VS tłuszcz podskórny i utrata wagi. Jak to jest?
Czy osoby otyłe pocą się bardziej od tych o normalnej wadze? Co się dzieje w różnych warunkach otoczenia. Jeżeli poszukamy, szybko znajdziemy odpowiedź na te i inne pytania. Zapraszam do lektury.

Człowiek jest stałocieplny, to znaczy organizm dąży do utrzymania temperatury średniej w stanie równowagi wynoszącej 37 ± 0,5 oC [1]. Tkanka tłuszczowa ma wiele odmian – m.in. tłuszcz brunatny, podskórny (biały), trzewny (wokół narządów wewnętrznych). Tłuszcz brunatny, paradoksalnie, jest największym sprzymierzeńcem – człowieka, gdyż jest to tkanka aktywna. Ma dużo mitochondriów i jest bogato ukrwiona. To znaczy, że (podobnie jak tkanka mięśniowa) „spala” energię! Niestety, tłuszczu brunatnego u człowieka jest bardzo mało [3]. Fenomen tłuszczu brunatnego tłumaczą nowe badania naukowe: „Dr Patrick Seale z Akademii Medycznej Harvarda wraz z zespołem współpracowników donieśli na łamach magazynu „Nature”, że brunatna tkanka tłuszczowa wywodzi się z komórki prekursorowej należącej do linii rozwoju mięśni szkieletowych” [3]. Z kolei tkanka trzewna jest największym wrogiem zdrowia i sylwetki – wywołuje insulinooporność, choroby metaboliczne, zwiększa szanse na cukrzycę typu II. W kontekście temperatury i odwodnienia najbardziej powinna interesować nas tkanka tłuszczowa podskórna. Dla rosnących rzesz ludzi na świecie podobny „balast” stanowi utrapienie. O ile nie mieszkasz w ostrym np. górskim klimacie, na Syberii czy Antarktydzie – dodatkowe kilogramy tłuszczu nie są Ci do niczego potrzebne. Z wielu badań wynika, iż tkanka tłuszczowa jest nie tylko nieestetyczna, ale może wpływać na pogorszenie funkcjonowania całego organizmu.

Tkanka tłuszczowa i jej wpływ na zdrowie

Przy nadwadze dążącej do otyłości liczyć należy się z:

  • insulinoopornością – czyli gorszym tolerowaniem węglowodanów, większym odkładaniem się tkanki tłuszczowej,

  • im więcej insuliny krąży, tym więcej tłuszczu w ciele, gdyż nasila ona syntezę kwasów tłuszczowych,

  • zaburzeniami lipidogramu (proporcje HDL, LDL, cholesterol, trójglicerydy),

  • spadkiem ilości testosteronu (#1), jeden z mechanizmów to większa aromatyzacja testosteronu do estrogenów (podobne zjawisko ma decydujące znaczenie dla wielu skutków ubocznych występujących przy stosowaniu dopingu farmakologicznego np. testosteronu czy metanabolu),

  • spadkiem ilości testosteronu (#2), poprzez mechanizm zwiększania ilości SHBG (globuliny wiążącej np. testosteron) [2],

  • wolniejszym pozbywaniem się tkanki tłuszczowej (pośrednio poprzez wpływ na wiązanie przez SHBG hormonów tarczycy),

  • większym stanem zapalnym w ciele (TNF-alfa, kortyzol, cytokiny np. IL-6) – dlaczego? Gdyż te związki są produkowane m.in. w tkance tłuszczowej!

Ale to nie wszystko!

Nadmiar tłuszczu = nadmiar potu?

Jak wspomniałem, tłuszcz stanowi warstwę ochronną i izolującą. Jednak we współczesnym świecie podobny „bagaż” – przyniesie kolejny przykry efekt uboczny- nadmiar potu. Dlaczego? Pot jest hipotonicznym (0,3%) roztworem NaCl. Mechanizm parowania wydzielanego potu jest najbardziej skutecznym sposobem oddawania ciepła do otoczenia [3] Pocenie się jest swego rodzaju obronną reakcją organizmu. Wg badań  J. Górskiego w „Fizjologii wysiłku i treningu fizycznego": „Wzrost temperatury wewnętrznej o 1 stopień Celsjusza oznacza wzrost częstości skurczów serca o 9 uderzeń na minutę i zmniejszenie objętości wyrzutowej serca o ok. 11 ml”. [5] Ciało zrobi wszystko, aby pozbyć się nadmiaru temperatury, gdyż jest groźna dla zdrowia, czasem dla życia. Im grubsza warstwa tłuszczu – tym gorsze będzie pozbywanie się ciepła. Organizm bezustannie wytwarza ciepło, nawet w spoczynku: „wyzwalanie ciepła przez dorosłego, zdrowego człowieka, przebywającego w spoczynku w strefie komfortu cieplnego, wynosi 4,184 kJ · kg masy ciała-1 · h-1. Jak łatwo obliczyć, człowiek o masie ciała 70 kg, przebywający w pozycji leżącej, w całkowitym bezruchu, uwalnia w ciągu godziny około 293 kJ ciepła, tj. mniej więcej tyle ile 80 W żarówka” [3]. Sprawy znacznie komplikują się, gdy otyły człowiek podejmuje wysiłek np. trening siłowy czy aerobowy. U zdrowych ludzi trening powoduje nawet 100-krotne przyspieszenie metabolizmu, w efekcie: piętnasto-dwudziestokrotny wzrost wydzielania ciepła przez mięśnie. Więcej ciepła – większa walka organizmu o przywrócenie homeostazy. Im gorsze pozbywanie się ciepła, tym więcej potu. A im więcej potu – tym większa utrata elektrolitów – sodu, potasu, magnezu. Picie wody wcale nie musi pomagać, gdyż płyn musi zostać przeniesiony z układu pokarmowego, co dodatkowo obciąża serce. W ten sposób kółko się zamyka.

W niekomfortowych warunkach (np. gdy jest gorąco) serce bez specjalnego obciążenia bije o wiele szybciej niż w chłodzie. Każdy kolejny stopień temperatury wewnętrznej ciała zwiększa obciążenie serca. Ale to jeszcze nie wszystko – intensywny trening osoby otyłej nawet w idealnych warunkach powoduje duże straty wody i elektrolitów: „Galloway i Maughan stwierdzili, że w zimnym otoczeniu (10°C), tempo pocenia wynosi  0,65 l/h u osobnika ćwiczącego z intensywnością równą 80% maksymalnego poboru tlenu” [4] „W trakcie wysiłku w normalnych warunkach wydzielanie potu w ciągu godziny pracy wynosi 1-1,5 l. W gorący, parny dzień wzrasta nawet do 4 l / godzinę” [5] Wg J. Górskiego odprowadzenie 1 litra potu to koszt 580 kcal ciepła.


Jakie skutki ma odwodnienie?

W jednym z badań restrykcje w spożywanych płynach miały opłakane skutki.  Celowo ograniczono podaż płynów w ciągu nocy i w trakcie wysiłku fizycznego, aby zbadać skutki odwodnienia u zawodników. 9 mężczyzn przez 90 minut jechało na rowerze z intensywnością rzędu ~65% szczytowego poboru tlenu. Po czym przez 6 minut prowadzono próbę czasową (wydatkowali wtedy 6 kJ/kg masy ciała). Po 20 minutach pobierano próbki krwi, a próbki mięśni pobrano przed, po 45 i 90 minutach wysiłku.

  • Grupa odwodnienia startowała z niedoborem 0.6% masy ciała wskutek ograniczenia podaży płynów w nocy, po 45 minutach utrata wagi wzrosła do 1,4%, a po 90 minutach do 2,3%, po próbie czasowej do 3,1% masy ciała,
  • Nie stwierdzono różnic w pochłanianiu tlenu, produkcji dwutlenku węgla czy utracie potu pomiędzy grupami,
  • Jednakże parametry takie jak tętno (HR), stopień postrzeganego wysiłku, temperatura wewnętrzna, osmolalność osocza, objętość traconej plazmy, ilość białka szoku termicznego (Hsp72) oraz zużywanie glikogenu oraz utlenianie węglowodanów były większe w grupie odwodnienia (gdy badani przeszli z progu 0,6 do 2,3% odwodnienia),
  • Próba czasowa u odwodnionych była 13% wolniejsza w porównaniu do grupy nawodnionej (badani w grupie restrykcji płynów zaczęli próbę czasową przy progu odwodnienia 2,3% skończyli na poziomie 3,1%),
  • Nawet przy pracy z niskim obciążeniem wszystkie parametry metaboliczne były bardziej niekorzystne w grupie odwodnienia (co najbardziej szokujące więcej było mleczanów we krwi i w mięśniach oraz białka Hsp72 w serum krwi!),

Wnioski końcowe:

  • Nadmiar tkanki tłuszczowej może zmniejszać możliwości wysiłkowe zawodnika, szczególnie przy wysiłku długotrwałym, w wysokiej temperaturze i/lub wilgotności,

  • Osoby otyłe przy tym samym wysiłku bardziej odwodnią się od zawodników o normalnym składzie ciała,

  • Odwodnienie prowadzi do dalszego wzrostu tętna i spadku możliwości wysiłkowych – pod względem szeregu parametrów metabolicznych,

  • W celu optymalizacji treningu, poprawy środowiska hormonalnego oraz parametrów metabolicznych należy pozbyć się tkanki tłuszczowej,

Notka końcowa – utrata wagi np. podczas intensywnego treningu w grubym ubraniu, siedzenie w skwarze, przebywanie w saunie, restrykcje płynów nie ma ŻADNEGO wpływu na pozbycie się tkanki tłuszczowej podskórnej. W ten sposób błyskawicznie tracisz kilogramy wody, nie tłuszcz. Podobne praktyki są szkodliwe dla zdrowia i bezsensowne. Mają sens tylko dla zawodników sportów walki – mających zrobić „wagę” na określony moment w czasie. Z reguły osoby te są „wyżyłowane” do maksimum – więc podobne zabiegi to ostatnia deska ratunku.

Temat rozwijałem tutaj: http://potreningu.pl/articles/3354/najdziwniejsze-pomysly-dotyczace-treningu-cardio

 

Źródła: Wymiana ciepła między człowiekiem a jego otoczeniem http://archiwum.ciop.pl/6625.html] 2. "Endokrynologia wysiłku fizycznego sportowców z zarysem endokrynologii ogólnej" M. Mędraś. 3. Termoregulacja organizmu człowieka i obciążenie termiczne prof. dr hab. med. Mieczysław Krause 4. Ronald J. Maugham „Zapotrzebowanie na wodę i elektrolity – efekt wysiłku fizycznego” http://www.cos.pl/sw/34_04/43.pdf 5. J. Górski „Fizjologa wysiłku i treningu fizycznego": 6. Physiol Rep. 2015 Aug;3(8). pii: e12483. doi: 10.14814/phy2.12483. The effect of dehydration on muscle metabolism and time trial performance during prolonged cycling in males.

W artykule mówimy o: Zdrowie Poprawa kondycji Odchudzanie Trening

Podpowiedź trenera:

Jeśli nie masz wystarczającej wiedzy - chętnie ułożymy profesjonalny plan za Ciebie. Dołącz do grona 90 000 zadowolonych klientów :)

  • Darmowe konsultacje z doświadczonym dietetykiem i trenerem
  • Ponad 6000 posiłków i 600 ćwiczeń, które możesz dowolnie wymieniać
Sprawdź ofertę