Czym jest insulinooporność i jakie formy przybiera?

Insulinooporność, to termin, który coraz częściej używany jest obiegowych opracowaniach dotyczących zdrowia metabolicznego, estetyki sylwetki czy też ogólnie pojętego trybu życia. W praktyce jednak nie zawsze bywa definiowany w sposób właściwy, a niekiedy wręcz można spotkać się z nadużywaniem tego określenia w odniesieniu do indywidualnych parametrów zdrowotnych. Celem usystematyzowania wiedzy dotyczącej wspomnianego zagadnienia w niniejszym artykule skupię się na omówieniu istoty insulinooporności starając się odpowiedzieć na pytania dotyczące tego czym jest i na czym polega od strony fizjologicznej.

Przeczytaj koniecznie:

Hiperlipidemia, insulina i omega3 – artykuł dla ambitnych

 

Insulinooporność postreceptorowa

Ostatnim typem inuslinooporności jest insulinooporność postreceptorowa. Powiązana może być ona bądź to z zaburzeniem procesów sygnalizacyjnych odpowiedzialnych za przesyłanie informacji w komórce dotyczących przyłączenia insuliny do receptora bądź też z upośledzeniem funkcji transporterów glukozy. Mówiąc inaczej mamy wtedy do czynienia z sytuacją, w której zarówno klucz i zamek działają odpowiednio, ale drzwi zastawione są od środka. Ten stan powiązany jest bardzo często z czynnikami żywieniowymi, niską aktywnością fizyczną, a przede wszystkim – z nadmiarem tkanki tłuszczowej, zwłaszcza tej zlokalizowanej wewnątrz jamy brzusznej. Mechanizmy leżące u podstaw rozwoju tejże formy insulinooporności omówię w dalszych częściach niniejszego artykułu.

Insulinooporność obwodowa i wątrobowa

Typ insulinooporności może być rozpatrywany  także na poziomie tkanek i narządów, których dotyczy.  I tak oto posługując się tak rozumianą lokalizacją wyróżniamy dwa rodzaje insulinooporności: obwodową i wątrobową. Pierwsza dotyczy tkanki mięśniowej i tkanki tłuszczowej, druga – jak sama nazwa wskazuje – dotyczy wątroby. Insulinooporność obwodowa objawia się upośledzeniem wychwytu i zablokowaniem możliwości „spalania” glukozy przez mięśnie szkieletowe i zarazem – uwaga - nasileniem lipolizy w tkance tłuszczowej co prowadzi do zwiększonego uwalniania wolnych kwasów tłuszczowych. Insulinooporność wątrobowa powoduje nasilenie rozpadu glikogenu wątrobowego i uruchomienie glukoneogenezy. W efekcie tego pomimo podwyższonej glikemii wątroba uwalnia dodatkowe ilości glukozy do krwiobiegu. Dodatkowo wzmożeniu ulegają też procesy syntezy lipoprotein bardzo niskiej gęstości (VLDL) i triglicerydów.

Podsumowanie

Jak widać insulinooporność może mieć różne formy zależnie od tego czy zaburzenia dotyczą samej insuliny, receptora insulinowego czy też transdukcji sygnału insulinowego. Co więcej insulinooporność dotyczyć może także różnych tkanek i narządów. W kolejnych artykułach przybliżę kwestię diagnostyki tej przypadłości oraz jej powiązania z trybem życia oraz -  z masą i składem ciała.

Jak rozpoznać insulinooporność?