Oxymetholone – jeden z najpotężniejszych SAA w historii

Oxymetholone to bardzo silny środek należący do grupy sterydów anaboliczno-androgennych. W Polsce znany jest jako anapolon, częsta nazwa to Anadrol-50 lub Anapolon-50 – gdzie liczba 50 oznacza dawkę w mg (jednej tabletki). Jest to jeden z najsilniejszych SAA dostępnych na rynku. Obowiązuje dokładnie ta sama reguła co w przypadku innych C17-alfa alkilowanych SAA –mogą być niezmiernie toksyczne dla wątroby (ten sam problem dotyczy metanabolu, winstrolu, oral-turinabolu czy halotestinu; w mniejszym stopniu oxandrolonu/anavaru).

Wzór: 17beta-hydroxy-2-[hydroxymethylene]-17-methyl-5alpha-androstan-3-one

Oxymetholone – budowa chemiczna i działanie

Oxymetholone jest zabezpieczony przed pierwszym przejściem poprzez swoją metylację. Wspomniany efekt to w farmakologii parametr mówiący o tym, ile substancji zostanie utracone przy kontakcie z wątrobą. Alkilacja na pozycji 17 (grupa metylowa) chroni przed efektem pierwszego przejścia, zwiększając toksyczność dla wątroby. Jeżeli sterydy podajemy drogą oralną – przy pierwszym kontakcie z wątrobą pewien procent leku zostanie utracony. W przypadku iniekcji – straty z reguły są dużo mniejsze (oczywiście, wątroba także metabolizuje iniekcyjne SAA – więc np. podawanie metanabolu czy winstrolu w postaci zastrzyków wcale nie zabezpiecza przed obciążeniem wątroby). Najsłabszą przyswajalność posiadają substancje pozbawione alkilowania np. proviron czy andriol (testosteron undecanoate, wchłaniany drogą limfatyczną). W uproszczeniu można powiedzieć, że anapolon jest metylowaną pochodną DHT. Ale... tutaj pojawia się ogromna różnica w stosunku do innych substancji z tej rodziny. Przykładowo winstrol czy oxandrolone również są pochodnymi DHT (dihydrotestosteronu) – ale o zupełnie innych właściwościach.

Najbardziej charakterystyczną cechą anapolonu jest obecność grupy 2-hydroxymethylenowej- znacząco zwiększa ona siłę tego preparatu i jest niespotykana w innych SAA [1]. Ze względu na budowę chemiczną anapolon jest bliskim krewnym mestanolonu (metylowanego dihydrotestosteronu).

Porównajmy:

Aromatyzacja (konwersja do estrogenów):

  • Winstrol – nie,
  • Anapolon – tak, silna,

Retencja wody:

  • Winstrol – nie,
  • Anapolon – tak, silna,

Duży przyrost masy ciała:

  • Winstrol – nie,
  • Anapolon – tak (także związany z retencją wody),

Toksyczność dla wątroby:

  • Winstrol – tak, zależy od dawki i stosowania innych leków,
  • Anapolon – tak, zależy od dawki i stosowania innych leków,

Stosowanie bezpośrednio przed zawodami:

  • Winstrol – tak,
  • Anapolon – z reguły nie,    

Przyrost siły:

  • Winstrol – tak, zależy od dawki i stosowania innych leków,
  • Anapolon – tak, zależy od dawki i stosowania innych leków,

Ginekomastia:

„Wysuszanie” stawów:

Podsumowując: anapolon można uznać za „steryd masowy”, winstrol zaś (w dużym uproszczeniu) za „środek jakościowy”. Oczywiście, jest to nieprecyzyjne i mylące – gdyż przyrosty „masy” zależą w największej mierze od diety i treningu siłowego. Zresztą każdego rodzaju środek może być użyty przy różnym celu. Winstrol doskonale sprawdzi się zarówno przy budowanie masy, zwiększaniu siły lub poprawie definicji (oczywiście, nie stosowany pojedynczo, a w połączeniu z innymi lekami).

Anapolon – toksyczny czy nie? Zawał nerki po 50 mg anapolon

Anapolon może być toksyczny dla wątroby, ale także ... nerek. W jednym z badań opublikowanych w 2014 roku na łamach „QJM: An International Journal of Medicine” [2] – 40 letni mężczyzna został przyjęty do szpitala z silnym bólem w dolnej części pleców. Ból pojawił się na 24 godziny przed przyjęciem do szpitala. Na nic innego się nie skarżył. Mężczyzna okazał się być ciężarowcem. Nie przyznał się do stosowania żadnych leków.