Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Forum

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Artykuły
Sklep

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Kuchnia
Hipogonadyzm wtórny - jedna z możliwych konsekwencji stosowania sterydów

Hipogonadyzm wtórny - jedna z możliwych konsekwencji stosowania sterydów

Tadeusz Sowiński

Zaburzenie funkcjonowania układu hormonalnego, prowadzące do nieprawidłowości w wytwarzaniu i metabolizmie androgenów to stosunkowo częsty skutek stosowania sterydów anaboliczno – androgennych. Dysfunkcje tego typu mają zazwyczaj charakter okresowy i mijają po kilku miesiącach, niekiedy jednak okazać się mogą trwałe. Jedną z poważnych konsekwencji wynikających z przyjmowania środków dopingowych jest hipogonadyzm wtórny. Czym jest ta przypadłość i na czym dokładnie polega?

Podpowiedź trenera:

Jeśli nie masz wystarczającej wiedzy - chętnie ułożymy profesjonalny plan za Ciebie. Dołącz do grona 50 000 zadowolonych klientów :)

  • Darmowe konsultacje z doświadczonym dietetykiem i trenerem
  • Ponad 4000 posiłków i 500 ćwiczeń, które możesz dowolnie wymieniać
Sprawdź ofertę

Hipogonadyzm i jego rodzaje

Hipogonadyzmem nazywamy stan, w którym dochodzi do zaburzenia pracy gonad, co  prowadzi do niedoczynności hormonalnej. Przypadłość ta miewa różne przyczyny, różny przebieg i występować może w różnych etapach ontogenezy, (zarówno w wieku dorosłym jak i przedpokwitaniowym, a nawet – w okresie płodowym). Hipogonadyzm dotyczyć może jąder (mówimy wtedy o hipogonadyzmie pierwotnym, hipergonadotropowym, gonadalnym) lub układu podwzgórzowo−przysadkowego (jest to hipogonadyzm wtórny, hipogonadotropowy, podwzgórzowo−przysadkowy).  W niniejszym opracowaniu zajmiemy się właśnie tą drugą jego formą, gdyż to ona najczęściej okazuje się być smutną konsekwencją związaną ze stosowaniem sterydów.

Hipogonadyzm wtórny − podwzgórzowo−przysadkowy

Hipogonadyzm wtórny zwany także podwzgórzowo-przysadkowym polega na występowaniu dysfunkcji gonad, wywołanej przez obniżenie lub zahamowanie wydzielania gonadotropin. Przyczyna problemu może być  zlokalizowana zarówno  na poziomie przysadki (wydzielającej luteotropinę czyli LH i  folikulotropinę czyli FSH), jak i na poziomie podwzgórza (wydzielającego gonadoliberynę – GnRH). Hipogonadyzm wtórny w przypadku osób dorosłych objawia się niskimi poziomami gonadotropin i testosteronu. Niekiedy można także zaobserwować wysoki poziom prolaktyny (PRL) i wysoki poziom hormonu wzrostu – zależnie od przyczyny tej przypadłości.

Przyczyny hipogonadyzmu wtórnego

Hipogonadyzm wtórny może mieć różne podłoże. Niekiedy bywa uwarunkowany organicznymi schorzeniami układu podwzgórzowo−przysadkowego, takimi jak niektóre formy  nowotworów, procesami zapalnymi, zmianami naczyniowymi, urazami, hemochromatozą. Przypadłość ta może być też konsekwencją operacji chirurgicznych oraz chorób ogólnoustrojowych. Uważa się, że pewne znaczenie w rozwoju hipogonadyzmu może mieć permanentny stres, zależności tej w ostatnich czasach poświęca się sporo uwagi. Pewne znaczenie w rozwoju tego typu zaburzeń ma także intensywny wysiłek fizyczny oraz bezmyślne i skrajnie restrykcyjne zabiegi odchudzające.

Hipogonadyzm jako konsekwencja stosowania sterydów

Jednym z ważnych czynników mogących wywoływać zaburzenie funkcjonowania układu podwzgórzowo-przysadkowego jest stosowanie sterydów anaboliczno-androgennych. W zasadzie można powiedzieć, że zaburzenia produkcji gonadotropin i hormonów płciowych to nieodłączna konsekwencja przyjmowania hormonalnych środków dopingowych. Związane jest to z tym, że produkcja testosteronu podlega ścisłej regulacji mającej charakter ujemnego sprzężenia zwrotnego. Na czym ono polega?

Podwzgórze wydziela GnRH, która stymuluje przysadkę do produkcji LH (i FSH). LH natomiast pobudza jądra do syntezy testosteronu. Gdy poziom tego hormonu osiągnie wymagany, górny pułap, stanowi to sygnał dla przysadki by zahamować wydzielanie GnRH, co skutkuje obniżeniem produkcji LH i zmniejszeniem wydzielania testosteronu. W ten sposób jest utrzymana równowaga hormonalna. Niestety w sytuacji, w której podajemy testosteron z zewnątrz (lub inne zbliżone do niego działaniem środki), dochodzi do zaburzenia mechanizmu regulacyjnego.

Ponadfizjologiczny wzrost poziomu androgenów doprowadza najpierw do zmniejszenia a następnie do całkowitego zahamowania produkcji GnRH. Zgodnie z opisaną przed chwilą zależnością, skutkiem tego jest spadek  wydzielania LH, a w dalszym etapie również testosteronu. Cała oś podwzgórze- przysadka- jądra zostaje zablokowana. Teoretycznie można byłoby zakładać, że po odstawieniu sterydów, mechanizm ulega automatycznej aktywacji. Niestety praktyka pokazuje co innego. Powrót do hormonalnej równowagi może trwać nie tylko wiele tygodni, ale niekiedy wręcz wiele miesięcy. Co więcej, w niektórych przypadkach zmiany okazują się być trwałe.



W artykule mówimy o: Zdrowie

1 / 2 Następna strona