Boostery azotowe - co daje ich stosowanie w praktyce?

Boostery azotowe to grupa suplementów diety dla osób aktywnych cieszących się niezwykle dużą popularnością. Co ciekawe, mało która osoba stosująca tego typu środki zdaje sobie sprawę z ich realnego wpływu na procesy kształtowania sylwetki i rozwijania zdolności wysiłkowych. Zgodnie z treścią marketingowych opisów boostery azotowe, powinny wspomagać rozwój masy i siły mięśniowej. Czy jednak takich efektów można spodziewać się w praktyce?

Przeczytaj koniecznie:

Jabłczan cytruliny obolałość i „zakwasy”

Czym są boostery azotowe?

Boostery azotowe to dość obszerna grupa suplementów rekomendowanych sportowcom i osobom aktywnym fizycznie. Oparte są one na składnikach takich jak:

  • l-arginina (mająca najczęściej postać alfaketoglutaranu argininy czyli AAKG, lub     innych form tego aminokwasu),
  • l-cytrulina, (występująca zazwyczaj w formie jabłczanu cytruliny lub – rzadziej – jej estrów),
  • ornityna (istotnie rzadszy dodatek występujący głównie w formie alfa-ketoglutaranu ornityny)
  • l-karntyna (raczej w formie glicynowej propionylo-L-karnityny),
  • ekstraktów z buraka (składnik ten jest źródłem azotanów),
  • innych ekstraktów roślinnych oraz flawonoidów.

Rzadko kiedy boostery azotowe zawierają wszystkie wymienione substancje. Nieraz są to preparaty jednoskładnikowe. Niekiedy też środki tego typu wzbogaca się zupełnie inaczej działającymi dodatkami, takimi jak chociażby:

  • kofeina,
  • kreatyna,
  • BCAA,
  • glutamina,
  • witaminy,
  • wiele innych.

Oferta rynkowa jest niezwykle szeroka, a mnogość receptur sprawia, że każdy może wybrać preparat z takim składem jaki mu odpowiada.

Po co stosuje się boostery azotowe?

Stosowanie boosterów azotowych ma za zadanie zwiększyć w organizmie produkcję tlenku azotu (NO) – czynnika, który bierze udział w rozszerzaniu światła naczyń krwionośnych. Wzrost jego aktywności powodować ma w praktyce:

  • lepsze ukrwienie,
  • lepsze dotlenienie,
  • lepsze odżywienie tkanki mięśniowej.

Za powyższe efekty odpowiadać mają wymienione wcześniej składniki takie jak l-arginina, czyli aminokwas względnie egzogenny, który jest prekursorem tlenku azotu. Arginina podana drogą pokarmową wchłania się dość słabo z przewodu pokarmowego, dlatego też łączy się z kwasem alfa-ketoglutarowym (w formę AAKG), lub też zastępuje tudzież uzupełnia składnikami takimi jak cytrulina i ornityna, które w organizmie ulegają przemianie do l-argininy bądź też oszczędzają jej ustrojową pulę.