Kilka faktów na temat fosforu, które trzeba znać

Pomimo, iż fosfor jest niezbędnym składnikiem naszej diety, to w dzisiejszych czasach należy raczej starać się obniżać jego spożycie. Dlaczego? Cóż, przyczyn jest co najmniej kilka. Aby je zrozumieć warto przeanalizować kwestię wpływu konsumpcji fosforu na nasze zdrowie oraz omówić jego współdziałanie z innymi składnikami naszej diety.

Przeczytaj koniecznie:

Czy ryby są zdrowe?

 

Fosfor nieorganiczny: ukryte zagrożenie

To co jest niezwykle ważne to fakt, iż do przetworów mięsnych i innych przetworzonych produktów żywnościowych w toku obróbki technologicznej dodawane są fosforany nieorganiczne, które mogą znacznie zwiększyć całkowita zawartość fosforu w tych produktach. Dodatki tego typu spełniają wiele ważnych funkcji technologicznych jak chociażby przedłużenie trwałości produktów, czy pozytywny wpływ na właściwości organoleptyczne. Niestety wadą fosforu nieorganicznego jest to, że wchłania się w około 80 – 100%. Tymczasem jego spożycie z pokarmem w naszych dietach z dekady na dekadę ulega zwiększeniu. Mając świadomość, iż fosfor z produktów takich jak cola może wchłaniać się nawet dziesięciokrotnie lepiej niż fosfor z orzechów czy kaszy gryczanej łatwo zrozumieć jak dużym zagrożeniem dla naszych kości, naczyń i narządów, może być dieta oparta na mocno przetworzonej żywności.

Do najbardziej typowych źródeł fosforu nieorganicznego należą:

  • napoje gazowane,
  • przetwory mięsne różnego typu, zwłaszcza parówki (nawet do 850mg fosforu nieorganicznego na 100g wyrobu!)
  • dania gotowe i produkty typu instant,
  • sery topione,
  • półprodukty piekarnicze.

Opublikowane jakiś czas temu badania pokazały, że spożycie fosforu nieorganicznego w USA wynosi przeciętnie około 1000mg na dobę. To około dwukrotnie więcej niż dwie dekady temu. Istnieją też podstawy by sądzić, iż producenci dodając fosforanów do swoich produktów przekraczają dopuszczalne normy.

Ważny jest stosunek wapnia do fosforu

Fosfor nie jest  typem „samotnika”, a w organizmie ludzkim działa w pakiecie z innym pierwiastkiem – wapniem. Jeśli składniki te występują w równowadze, to obrót nimi jest prawidłowy. Uważa się, że optymalny stosunek wapnia do fosforu wynosi w przybliżeniu około 2 do 1. Niestety, okazuje się, że w dzisiejszych czasach nie jest realne uzyskanie takiej proporcji w diecie. Za pożądany uważa się więc stan, w którym podaż obu pierwiastków jest zbliżona (1 do 1), co i tak okazuje się być nie lada problemem, bo zazwyczaj stosunek wapnia do fosforu wynosi 1 do 3, a niekiedy jest jeszcze bardziej zaburzony.

Podsumowanie

Nadmierne spożycie fosforu to dziś poważny problem, który nieść może za sobą ryzyko rozmaitych komplikacji zdrowotnych.  Chcąc ich uniknąć warto wyeliminować z diety wysoko przetworzoną żywność zawierającą dodatki fosforanów i dbać by codzienny jadłospis nie był zdominowany przez produkty naturalnie w fosfor zasobne. Ważne jest też uwzględnienie w diecie dobrych źródeł wapnia, czyli pokarmów gdzie wapń występuje w odpowiednio wysokiej dawce przy niższym udziale fosforu. Do produktów tego typu zaliczyć można m.in. niektóre sery podpuszczkowe, warzywa takie jak jarmuż oraz wody mineralne wysokowapniowe.