Kandydoza bez ściemy : Cz. I

Kandydoza jest przypadłością, którą diagnozuje się coraz częściej. Problem polega na tym, że owe diagnozy często stawiane są przez osoby bez odpowiedniej wiedzy i bez wykonania należnych badań. Co więcej, po pochopnym rozpoznaniu choroby wprowadzane są często praktyki lecznicze niemające wsparcia w literaturze fachowej, będące niekiedy produktem mocno wybujałej fantazji. Warto więc przyjrzeć się bliżej kandydozie i spróbować odpowiedzieć na pytania dotyczące tego: jak dochodzi do rozwoju tej choroby, jakie są jej objawy i skutki oraz – jak ją wyleczyć.

Przeczytaj koniecznie:

Dieta sportowa a wrzody żołądka


Czy to znaczy, że kandydozę należy bagatelizować?

Absolutnie nie chciałbym by ktokolwiek pomyślał, że kandydoza to problem którego... nie ma. Warto mieć na uwadze, że Candida albicans jest w dzisiejszych czasach patogenem grzybiczym będącym najczęstszą przyczyną zarówno powierzchownych infekcji grzybiczych błon śluzowych przewodu pokarmowego i zaawansowanych zakażeń układowych. Jest to duży problem przede wszystkim w szpitalach. W realiach dnia codziennego mało prawdopodobne jest by np. problem kandydozy dotyczył co drugiego czy co trzeciego Polaka. Tymczasem kandydoza diagnozowana jest z niebywałą łatwością przez niektórych (zaznaczam, że napisałem „niektórych”) znachorów.

Candidia pod lupą

Candida albicans nie jest bakterią, wirusem, ani „robalem” (słyszałem już takie określenie), a organizmem jednokomórkowym – drożdżakiem. Rodzaj Candida obejmuje niemal 150 gatunków, niemniej tylko kilka jest groźnych dla gatunku ludzkiego, oprócz Candida albicans należy się obawiać także C. tropicalis, C. glabrata, C. krusei i C. parapsilosis. Candidia występuje licznie w jamie ustnej, w jelitach, w obrębie narządów płciowych, a także na skórze u około 80% populacji. Do wzrostu namnażania wspomnianych organizmów dochodzi w trakcie i po zakończeniu antybiotykoterapii. Candidia wytwarza szereg aktywnych biologicznie substancji, z których wybrane są szkodliwe dla człowieka uszkadzając komórki naszego ciała. Przebieg choroby może być różnoraki. Klasycznie wyróżnia się dwa rodzaje kandydozy:

  • powierzchowną (np. kandydoza jamy ustnej i gardła)     
  • inwazyjną (np.. przewlekła rozsiana kandydoza wątrobowo- śledzionowa czy też kandydemia).

Finalnie postać i przebieg choroby uzależnione są od specyficznych uwarunkowań związanych z kondycją układu immunologicznego gospodarza. Zależnie od ewentualnych zaburzeń poszczególnych linii obrony organizmu przed patogenami kandydoza może dotyczyć różnych układów i narządów i mieć bardziej lub mniej agresywny przebieg.

Podsumowanie części pierwszej

Jak widać kandydoza, choć bywa naprawdę groźna dla organizmu ludzkiego, nie koniecznie musi być przypadłością szczególnie powszechną. Okolicznościami, które predysponują do jej wystąpienia są zespołu zaburzonej odporności związane bądź to z chorobami takimi jak AIDS bądź też ze stosowaniem leków immunosupresyjnych, bądź po prostu z zaawansowaną antybiotykoterapią. W kolejnych częściach niniejszego artykułu omówię wybrane przykłady kandydozy i metody rozpoznawania oraz leczenia tej przypadłości.

Kandydoza bez ściemy : Cz. II