Dla kogo WPC a dla kogo WPI?

Białka serwatkowe należą do najpopularniejszych preparatów stosowanych w suplementacji sportowej. Ma to swoje uzasadnienie. Są one bowiem bardzo wartościowe a przy okazji lekkostrawne i smaczne. Na rynku istnieją jednak różne formy tych protein, mianowicie: koncentraty, droższe izolaty oraz hydrolizaty. Te ostatnie należą raczej do produktów niszowych, dlatego też w niniejszym artykule zajmę się porównaniem dwóch pierwszych, wskazując jednocześnie do jakiej grupy odbiorców są adresowane.

Przeczytaj koniecznie:

Serwatka w proszku a białko serwatkowe-nie pomyl tego!

Koncentrat białka serwatkowego od podszewki

Koncentrat białka serwatkowego (zwany w skrócie WPC, z ang: whey protein concetrate), to komponent pochodzenia mlecznego otrzymywany w procesie mikrofiltracji lub także ultrafiltracji. WPC na tle innych białek (zwłaszcza roślinnych, ale także kazeinowych, mięsnych czy nawet jajecznych), wyróżnia się ekstremalnie wysoką wartością odżywczą wynikającą z dużego udziału aminokwasów egzogennych (zwanych EAA), a w szczególności aminokwasów o rozgałęzionych łańcuchach alifatycznych bocznych (czyli tzw. BCAA). To właśnie udział aminokwasów egzogennych warunkuje wpływ danej proteiny na procesy wzrostowe, przy czym kluczową rolę pełni leucyna - jeden z BCAA, która to pobudza enzymy anaboliczne w komórkach mięśniowych.

Skład koncentratu białka serwatkowego

WPC zazwyczaj zawiera około 60- 80% białka, 3- 10% cukrów (laktozy), a także 2- 7% tłuszczu. Interesującym walorem koncentratów białka serwatki są bioaktywne komponenty takie jak:

  • beta-laktoglobuliny (35 - 36%),
  • alfa laktoalbuminy (20%),
  • immunoglobuliny (10%),
  • albumina serum krwi (5%),
  • transferyna(4%),
  • laktoferyna(4%),
  • dodatkowo także: proetozopeptony i laktoperoksydaza.

Wyszczególnione powyżej frakcje białkowe charakteryzują się odmiennym składem i różną budową chemiczną, dzięki czemu wykazują się inną aktywnością biologiczną. Stanowią one m.in. rezerwuar witaminy A i żelaza, a niektóre wywierają pozytywny wpływ na stan jelitowego ekosystemu. Działają także przeciwzapalnie oraz oddziałują na wydzielanie inkretyn (hormonów jelitowych, w tym również takich, które wpływają na regulację łaknienia oraz na wydzialenia insuliny).