Czym jest wrażliwość insulinowa i dlaczego jest ważna dla estetycznej sylwetki?

W ostatnich czasach termin „wrażliwość insulinowa” pojawia się regularnie zarówno w rozmaitych opracowaniach dotyczących zagadnień zwianych z dietą, suplementacją czy aktywnością fizyczną, jak i na forach sportowych w poświęconych tym zagadnieniom dyskusjach. Kiedy jednak wczytuję się w treści niektórych artykułów czy wypowiedzi, mam nieodparte wrażenie, że więcej dziś wiadomo na temat tego jak wrażliwość insulinową poprawiać niż czym ona jest w istocie. Myślę więc, że warto przybliżyć co ten termin w rzeczywistości oznacza i jakie ma znaczenie dla zachowania szczupłej, estetycznej sylwetki, nie wszyscy bowiem chyba w pełni rozumieją istotę tego zagadnienia.

Przeczytaj koniecznie:

Jeśli coś słodkiego to tylko z cynamonem

Wrażliwość insulinowa to pojęcie, które odnosi się do zdolności reagowania komórek mięśniowych, tłuszczowych i wątrobowych na działanie ważnego hormonu uczestniczącego w gospodarce energetycznej organizmu - insuliny. Rolą insuliny jest obniżanie podwyższonego poziomu glukozy we krwi do wartości pożądanej poprzez transportowanie jej do tkanek obwodowych i wątroby. Ponad to hormon ten wpływa na transport aminokwasów oraz jonów fosforanowych i potasowych.

Insulina wywołuje określony, fizjologiczny efekt za pośrednictwem receptorów wyspecjalizowanych w odczytywanie nadawanych przez nią sygnałów. Kiedy mechanizm działa prawidłowo, w sytuacji w której po zjedzeniu posiłku we krwi pojawia się glukoza, trzustka natychmiast wydziela precyzyjnie obliczoną dawkę insuliny i poziom cukru na zasadzie przedstawionej powyżej zależności wraca do wartości fizjologicznej. Niestety, może zdarzyć się też tak, że pomimo, iż insulina pojawi się w krwiobiegu, poziom glukozy nie obniży się do fizjologicznego poziomu, ponieważ tkanki obwodowe nie reagują w prawidłowy sposób na sygnały wysyłane przez insulinę – mówimy wtedy o zaburzeniu wrażliwości insulinowej lub insulinooporności.

Niewłaściwy sposób odżywiania, zbyt niska aktywność, a także rozmaite stany chorobowe czy też uwarunkowania genetyczne sprawiać mogą, że tkanki stają się „głuche” na działanie insuliny. Proces ten postępuje z czasem i ulega stopniowemu nasileniu, przy czym jako pierwsza wrażliwości insulinową tracić zaczyna tkanka mięśniowa. W sytuacji, w której tkanka mięśniowa opornie przyjmuje nadwyżkę glukozy, więcej tego cukru trafia do wątroby i do tkanki tłuszczowej. Jeśli problem się pogłębia w pewnym momencie dochodzi do permanentnej hiperglikemii oraz hiperinsulinemii, a następnie hipertriglicerydemii i hipercholesterolemia - pojawia się otyłość, zespół metaboliczny, cukrzyca…

Zachowanie wysokiej wrażliwości insulinowej sprawia, że mechanizm: „bodziec” (glukoza) – „odpowiedź” (insulina) regulowany jest z zegarmistrzowską precyzją. Nadmiar cukru we krwi wyłapywany jest natychmiast przez tkanki obwodowe, przy czym pierwszeństwo przed tkanką tłuszczową – ma tkanka mięśniowa. Dzięki temu z jednej strony łatwiej jest budować czystą masę mięśniową, z drugiej proces redukcji tkanki tłuszczowej zachodzi niezwykle efektywnie już przy relatywnie niewielkim deficycie energetycznym. Osoby o wysokiej wrażliwości insulinowej zazwyczaj nie mają więc problemów z wysokim poziomem tłuszczu  w ustroju.

Reasumując: wrażliwość insulinowa to pojęcie odnoszące się do zdolności reagowania tkanek docelowych na sygnały wysyłane przez hormon insulinę. Wysoka wrażliwość insulinowa sprzyja budowaniu czystej masy mięśniowej oraz ułatwia spalanie tłuszczu zapasowego, dlatego sportowcy i osoby aktywne fizycznie zwracają szczególną uwagę na ten parametr fizjologiczny.