Aminokwasy rozgałęzione wspomagają redukcję tkanki tłuszczowej

Preparaty zawierające aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach alifatycznych – bocznych, czyli popularne BCAA stosowane są zazwyczaj jako środki zmniejszające katabolizm mięśniowy i wspomagające powysiłkowa regenerację. Okazuje się jednak, że mogą mieć one szersze zastosowanie wspomagając proces redukcji tkanki tłuszczowej – tak przynajmniej sugerują wyniki badań naukowych. Jakie mechanizmy leżą u podłoża tej zależności oraz kto z suplementacji BCAA może odnieść szczególne korzyści? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w niniejszym opracowaniu.

Przeczytaj koniecznie:

Co to są BCAA i jakie mają znaczenie dla formy sportowej

BCAA – aminokwasy o uniwersalnym zastosowaniu

O korzyściach wynikających ze stosowania aminokwasów rozgałęzionych we wspomaganiu wysiłku i w pracy nad sylwetką w ostatnich latach mówi się pisze się wiele. Zwraca się przy tym w szczególności uwagę na ich właściwości antykataboliczne i wspomagające regenerację. Dane naukowe wskazują, że przyjmowanie BCAA przed wysiłkiem fizycznym zmniejsza proces proteolizy co pozwala oszczędzić białka mięśniowe, natomiast spożywanie ich po treningu powoduje aktywacje anabolicznych enzymów co sprzyja syntezie białek i promuje przyrost beztłuszczowej masy ciała. Istnieją także badania sugerujące, że aminokwasy rozgałęzione mogą korzystnie wpływać na układ nerwowy zmniejszając uczucie zmęczenia w trakcie trwania wysiłku. Niewiele jednak mówi się o ich wpływie na proces redukcji tkanki tłuszczowej, okazuje się natomiast, że jest on dość ciekawy.

BCAA a utrata tłuszczu – wyniki badań

Istnieje spora ilość badań wskazujących, że suplementacja aminokwasami rozgałęzionymi może wspomagać redukcję tłuszczu zapasowego. Niestety są to głównie eksperymenty wykonywane na zwierzętach, które – jak łatwo się domyślić – choć są ciekawe, to mogą nie mieć pełnego przełożenia na efekty wywoływane w przypadku ludzi. Niemniej można znaleźć dane bardziej miarodajne. Do dość ciekawych wniosków skłaniają wyniki badania przeprowadzonego z udziałem sportowców, a dokładnie – dwudziestu pięciu zapaśników. W ramach trwającego niecałe trzy tygodnie projektu uczestnicy zostali podzieleni na cztery grupy, każda z grup została przydzielona do innej diety. Wspólnym elementem wszystkich diet był ujemny bilans energetyczny (dzienne spożycie energii wynosiło 28kcal / kg m.c.) , różnice polegały natomiast na udziale protein i dawce aminokwasów rozgałęzionych. I tak oto zastosowano cztery następujące strategie żywieniowe:

  • dieta kontrolna,
  • dieta wysokobiałkowa,
  • dieta z wysokim udziałem BCAA,
  • dieta niskobiałkowa.

Co się okazało?

Najlepsze wyniki w przytoczonym eksperymencie uzyskała grupa zapaśników przypisanych do diety z wysokim udziałem BCAA, co objawiało się najwyższym ubytkiem masy ciała związanym z utrata tkanki tłuszczowej. Co istotne szczególnie duże zmiany zaobserwowano w poziomie tłuszczu wisceralnego, czyli tego zmagazynowanego w obrębie narządów wewnętrznych zlokalizowanych w obrębie jamy brzusznej (tłuszcz wisceralny jest bardzo aktywny metabolicznie – wydziela duże dawki adipokin, z których niektóre (nie wszystkie), mogą wpływać negatywnie na funkcjonowanie organizmu).

Jakie mechanizmy leżą u podłoża odchudzających właściwości BCAA

Trudno jednoznacznie stwierdzić, jakie jest podłoże odchudzającego działania aminokwasów rozgałęzionych. Z jednej strony na pewno można wziąć tutaj pod uwagę ich antykataboliczne właściwości: mniejsze straty tkanki mięśniowej podczas stosowania diety redukcyjnej pozwala uzyskać lepszy skład ciała. Niemniej jednak ten mechanizm trudno uznać za kluczowy w przedstawianym tutaj kontekście. Bardzo wiele wskazuje na to, że determinujące znaczenie ma wpływ BCAA, a przede wszystkim samej leucyny na wydzielanie leptyny. Leptyna jest „hormonem” produkowanym w tkance tłuszczowej, który wywiera wielopłaszczyznowy wpływ na gospodarkę energetyczna organizmu.