Węglowodany po treningu - dla kogo?

O tym, że wysiłek fizyczny wpływa pozytywnie na wrażliwość insulinową wiadomo od dawna. Szczególny w tej materii okazuje się wpływ systematycznych treningów o wysokiej intensywności, choć również i sesje mniej intensywne niosą za sobą spore korzyści. Kwestią sporną w tym aspekcie jest zastosowanie odpowiedniej strategii żywieniowej w okresie powysiłkowym, tak by wspomnianych korzyści nie zniwelować. Szczególnie dużo kontrowersji wiąże się ze spożywaniem węglowodanów.

Przeczytaj koniecznie:

Owoce, a tlenek azotu

 

Kwestia kontekstu

Pomimo, iż trudno zakwestionować słuszność obserwacji poczynionych w badaniach gdzie spożywanie węglowodanów po treningu znosiło pewne korzyści z aktywności fizycznej dotyczące poprawy wrażliwości insulinowej, to należy zwrócić uwagę na pewien ważny fakt: otóż są dowody w postaci badań naukowych, które tymże wnioskom przeczą. Innymi słowy w niektórych eksperymentach zaobserwowano efekt odwrotny, czyli wykazano, że spożywanie węglowodanów po treningu poprawia wrażliwość insulinową. Oto przykład:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18059588

Skąd ten paradoks?

Otóż eksperymenty, w których węglowodany spożywane po wysiłku miały niekorzystny wpływ na wspomniany parametr metaboliczny prowadzone były na osobach otyłych, niewytrenowanych i poddawanych najczęściej okazjonalnej, niezbyt wymagającej sesji treningowej. Innymi słowy udział w treningu dla tych uczestników był życiowym epizodem, a nie elementem codziennej rutyny. Dla odmiany badania, w których węglowodany przyjmowane po wysiłku poprawiały wrażliwość insulinową prowadzone były z udziałem osób z prawidłową masą i korzystnym składem ciała, które na co dzień utrzymywały regularną aktywność fizyczną. Nie byli to sportowcy, ale były to jednostki trenujące rekreacyjnie, niekoniecznie z fitnessową sylwetką, ale bez otyłości i nadwagi.

Zacytowane badania więc sobie nie przeczą tylko wzajemnie się uzupełniają!

Wnioski

Zasadność spożywania węglowodanów po treningu, przynajmniej w kwestii wpływu na wrażliwość insulinową, ma charakter osobniczy. W przypadku osób z nadmierną masą ciała, niewytrenowanych, rozpoczynających aktywność fizyczną, rezygnacja z produktów węglowodanowych w okresie powysiłkowym może mieć pewne uzasadnienie. Dla odmiany w przypadku osób bez wyraźnej nadwagi (czy otyłości), trenujących regularnie, obecność węglowodanów w okresie powysiłkowym może być korzystna dla poprawy wrażliwości insulinowej.