Hormon wzrostu po treningu – ile czekać z posiłkiem?

Do napisania niniejszego artykułu zmotywował mnie dość popularny ostatnio pogląd, który mówi, iż warto odczekać ze spożyciem posiłku potreningowego w celu nasilenia aktywności hormonu wzrostu. W myśl powyższego założenia coraz więcej osób wstrzymuje się z wypiciem porcji odżywki niekiedy i ponad dwie godziny po to, by nie tylko nasilić spalanie tłuszczu, ale – uwaga – zwiększyć przyrosty. Czy jednak praktyka ta ma rzetelne uzasadnienie?

Przeczytaj koniecznie:

Bazylia wpływa na wydzielanie ważnego hormonu - insuliny

Osoby zainteresowane poszerzeniem swojej wiedzy na temat przyjmowania środków dopingujących takich jak hGH chciałbym na wstępie poinformować, ze niniejszy artykuł dotyczy naturalnych sposobów podnoszenia poziomu hormonu wzrostu.

Czym jest i jak działa hormon wzrostu?

Hormon wzrostu zwany też somatotropiną (w skrócie STH lub - GH z ang.: growth hormone), postrzegany bywa często jako unikalny związek spektakularnym wpływie na przyrost masy mięśniowej i zarazem redukcję tkanki tłuszczowej. W w rzeczywistości sytuacja wygląda trochę inaczej, a faktyczna biologiczna rola tego hormonu jest trochę inne. Zanim jednak przejdę do kwestii związanych z działaniem somatotropiny, przybliżę kwestie związane z jego budową i wydzielaniem.

GH jest związkiem polipeptydowym zbudowanym z 191 aminokwasów. Syntetyzowany jest przez kwasochłonne komórki płata przedniego przysadki mózgowej, skąd uwalniany jest pulsacyjnie pod wpływem określonego rodzaju czynników. Jak sugeruje nazwa, hormon wzrostu stymuluje narządy i tkanki do sekrecji czynników wzrostowych, z których za najbardziej znaczący uznaje się jest insulinopodobny czynnik wzrostu zwany IGF-1. To za jego pośrednictwem hormon wzrostu objawia znaczną część swojego biologicznego potencjału.

Hormon wzrostu oraz czynniki wzrostowe uczestniczą w przemianach anabolicznych, w metabolizmie węglowodanów i tłuszczy, stymulują syntezę białek – w tym również białek mięśniowych. GH stymuluje zarówno rozpad glikogenu jak i rozpad tłuszczu zapasowego i jego uwalnianie. Można powiedzieć, że odpowiednio wysoka jego aktywność jest czynnikiem ułatwiającym redukcję tkanki tłuszczowej.

Czynniki zwiększające produkcję GH

Istnieje sporo różnych czynników mogących stanowić bodziec do zwiększonej syntezy somatotropiny.

Nasilenie jej sekrecji zachodzi m.in pod wpływem:

  • wysiłku fizycznego,

  • hipoglikemii (spadek poziomu glukozy we krwi),

  • bólu,

  • niskiej temperatury,

  • głodu,

  • wzrostu stężenia aminokwasów, zwłaszcza argininy.

Do czynników hamujących produkcję GH zaliczyć można natomiast:

  • hiperglikemię (czyli wzrost poziomu glukozy we krwi),

  • zmniejszenie poziomu aminokwasów,

  • silny stres i zwiększone uwalnianie glikokortykoidów (w tym kortyzolu).

Warto wiedzieć, iż chociaż odpowiednio wysoki poziom hormonu wzrostu niesie za sobą szereg korzyści, takich jak szybsza naprawa tkanek i łatwiejsze spalanie tłuszczu zapasowego, to jego nadmiar jest szkodliwy dla zdrowia. Zbyt wysoki poziom somatotropiny prowadzi m.in. do rozwoju insulinooporności. Wystąpić też może nasilone wiązanie androgenów takich jak testosteron przez białko wiążące hormony płciowe (SHGB - sex hormone binding globulin). Finalnie pojawić się może choroba zwana akromegalią oraz cukrzyca. Dlatego też przyjmowanie dużych dawek GH z zewnątrz jest potencjalnie niebezpieczne.

Hormon wzrostu a wysiłek fizyczny

Produkcja hormonu wzrostu zwiększa się pod wpływem aktywności fizycznej. Badania naukowe wskazują jednak, że wysiłek o niskiej lub umiarkowanej aktywności ma niewielki wpływ na wydzielanie tego hormonu, natomiast szczególnie mocno stymulują jego sekrecje sesje o intensywności wysokiej. Tak więc trening z obciążeniem mocniej pobudza sytnezę i uwalnianie somatotropiny niż jogging. Stąd też osoby trenujące siłowo często starają się wyciągnąć jak najwięcej z powyższej zależności starając się przedłużyć działanie GH na okres powysiłkowy. Jakie praktyki są w tym celu stosowane?