Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Forum

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Artykuły
Sklep

Zaburzenia insulinowe i witamina C

Zaburzenia insulinowe i witamina C
Witamina C jest niezbędnym składnikiem naszej diety, a jej niedobory mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, a nawet – życia. W codziennych realiach deficyt witaminy C zdarza się niezmiernie rzadko, niemniej biorąc pod uwagę, że jej optymalne spożycie może być wyższe niż sugerują obowiązujące normy uznać należy, że nie wszyscy dostarczają jej w wymaganych dawkach. Warto wiedzieć, że w grupie ryzyka ewentualnych niedoborów znajdują się osoby z zaburzeniami gospodarki insulinowej, które – jak się okazuje – wcale nie są takie rzadkie!

Witamina C – czym jest i jak działa?

Witamina C, czyli - kwas L-askorbinowy to organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Jest wyjątkowo nietrwała i łatwo ulega utlenieniu. Witamina C pełni w organizmie ludzkim szereg ważnych funkcji. Stanowi niezbędny składnik, a do najważniejszych jej zadań zaliczyć można m.in.:

  • neutralizację wolnych rodników (działanie antyoksydacyjne),
  • „nadzorowanie” syntezy białek tkanki łącznej, wpływ na działanie układu immunologicznego, (wysokie dawki wit. C mogą być korzystne przy pierwszych objawach przeziębienia lub grypy)
  • udział w syntezie  hormonów sterydowych,
  • uczestnictwo w przemianach aminokwasów

Obfitym źródłem witaminy C są przede wszystkim pokarmy pochodzenia roślinnego takie jak owoce i warzywa (zboża i orzechy zawierają zazwyczaj jej bardzo niewiele). Co ciekawe, wbrew obiegowym przekonaniom witamina C występuje także w pokarmach zwierzęcych, m.in. w podrobach i szpiku kostnym.

Witamina C a zaburzenia gospodarki insulinowej

Badanie naukowe wskazują, że zaburzenia gospodarki insulinowo-glukozowej wpływają na metabolizm kwasu askorbinowego, a w szczególności na jego wchłanianie i wydalanie z ustroju, a także transport dokomórkowy. Witamina C posiada wspólny system transportu z glukozą związki te mogą konkurować ze sobą o dostęp do odpowiednich nośników. Przewlekła hiperglikemia występująca przy zaburzeniach gospodarki insulinowo-glukozowej może powodować wewnątrzkomórkowy niedobór witaminy C przez kompetycyjne blokowanie jej transportu. Dodatkowo, hiperglikemia i hiperinsulinemia kompensacyjna nasilają wydalanie kwasu askorbinowego z moczem.

W sytuacji, w której permanentnie utrzymuje się w organizmie podwyższony poziom glukozy dochodzić może do specyficznej sytuacji, gdzie w miejsce kwasu askorbinowego do komórek transportowany jest kwas dehydroaskrobionowy (czyli wstępnie utleniona postać witaminy C, która jest elektrycznie obojętna i podlega innych mechanizmom transportu). Zmiana równowagi w poziomie kwasu askorbinowego i dehydroaskrobionwego prowadzi do obniżenia zdolności buforujących nadmiar wolnych rodników w środowisku wewnątrzkomórkowym. Nasilenie reakcji rodnikowych natomiast sprzyja zaburzeniom gospodarki insulinowo-glukozowej. I tak błędne koło się zamyka.

Zalecenia

Osoby, których dotyczy problem zaburzeń gospodarki insulionowo-glukozowej (m.in. diabetycy, osoby otyłe, chore na PCOS, etc), powinny zwrócić uwagę na dzienną podaż witaminy C starając się zwiększyć jej podaż ponad wartości uznane za RDA. Trudno powiedzieć jakie dawki witaminy C będą w takich wypadkach optymalne, niemniej biorąc pod uwagę, iż jest to związek bardzo dobrze tolerowany w ilościach kilkukrotnie większych niż RDA (które wynosi 75 – 90mg), śmiało można spożywać dawki wynoszące 200 – 500mg na dobę lub nawet więcej (choć większe ilości trudno dostarczyć z konwencjonalnej żywności).