Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Forum

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Artykuły
Sklep

Metanabol w praktyce – pytania i odpowiedzi

Metanabol w praktyce – pytania i odpowiedzi
Popularna „metka” występuje pod nazwami takimi jak methandienone, methandrostenolone; nazwy handlowe to np. dianabol, metanabol, anabolin. Według budowy chemicznej ma następujący wzór: 17a-methyl-17b-hydroxy-1,4-androstadien-3-one. Metanabol jest syntetyczną pochodną metylotestosteronu. Powstał w roku 1956. Najsłynniejszym użytkownikiem „metki” był Arnold Schwarzenegger (przypisuje mu się dawki rzędu 100 mg dziennie!). Methandienone występuje w postaci kremu, tabletek, istnieje także wersja iniekcyjna. Jest to steryd alfa alkilowany, co powoduje że nie jest dezaktywowany przy pierwszym przejściu przez wątrobę, spowalnia się eliminacja związku z organizmu – zwiększona jest toksyczność. Co ciekawe – wykazuje słabe powinowactwo do receptora androgenowego. Wbrew obiegowym opiniom metanabol jest groźny dla zdrowia.

W jednym z badań 21 latek doznał zatoru tętnicy – co poskutkowało całkowitą, lewostronną ślepotą. Stosował m.in. testosteron i metanabol [5]. Ale – po pierwsze był obciążone genetycznie – chorobą wieńcową, a po drugie to wypadek przypominający wygraną w LOTTO. Znany jest także przypadek śmierci kolejnego 20 latka biorącego metanabol – z powodu zatorowości płucnej [7].

Najczęstsze skutki uboczne – aromatyzacja i retencja wody = kiepskiej jakości masa

Niewielka ilość estrogenów jest niezbędna dla mężczyzny – chroni stawy, kości, wiązadła, układ krwionośny. Według obecnej wiedzy naukowej, estrogeny mogą być równie ważne dla przyrostów masy mięśniowej u mężczyzn jak testosteron! Ba, paradoksalnie odbycie stosunku seksualnego przy maksymalnym zbiciu poziomu estrogenów, może być niemożliwe (nawet gdy poziom testosteronu przekracza normę!)

„Stwierdzono to u mężczyzn poddawanych terapii hormonalnej. U pacjentów z deficytem androgenów podnoszono w celach terapeutycznych stężenie Ts. W czasie terapii następował równoległy wzrost stężenia E-2 (estradiolu) w surowicy krwi (w wyniku naturalnego działania aromatazy). U niektórych pacjentów stężenia estradiolu były na tyle wysokie, że przekraczały one granice normy dla E-2 u mężczyzn. W celu obniżenia stężenia E-2 podawałem tym pacjentom preparaty blokujące aktywność aromatazy. W efekcie takiej terapii, u mężczyzn z wysokimi stężeniami Ts, układającymi się w górnych granicach normy, przy b. niskich stężeniach estradiolu wystąpił całkowity zanik libido. Równocześnie stwierdzałem u nich wyraźne zaburzenia wzwodu do jego całkowitego zaniku włącznie. Wszelkie te objawy ustępowały po odstawieniu leku blokującego aromatazę, co powodowało powrót wysokich stężeń estradiolu [1].” 

Metanabol mocno aromatyzuje – to znaczy silnie konwertuje do estrogenów (17-alfa metylestradiol). Mechanizm: w odróżnieniu od oksandrolonu, winstrolu czy fluoksymesteronu – jest to spowodowane brakiem grupy 3-keto (modyfikacja rdzenia steroidowego) [2] Efekt? Napuchnięta twarz („słoneczko”), zatrzymywanie wody w tkankach, możliwe są także powikłania w piersiach (ginekomastia estrogenowa). Im większa dawka, tym większe są potencjalne skutki uboczne. Oczywiście, można zapobiegać aromatyzacji i retencji wody poprzez zastosowanie np. inhibitorów aromatazy – ale ... kosztem zmniejszenia przyrostów. Zresztą – metanabol najczęściej stosują osoby, których nie stać na lepsze, „jakościowe” SAA – więc z pewnością nie dokupią dodatkowych leków.

W większości wypadków użytkownik „metki” cieszy się z nagłego skoku wagi – ale ... nie ma to nic wspólnego z przyrostem masy mięśniowej. Nawet przy podawaniu SAA przyrost czystej masy mięśniowej jest szacowany na około 0.5 kg miesięcznie, u dobrze wytrenowanych (np. przy dawce blisko 400 mg SAA tygodniowo) [3] i w zakresie 0.5 – 1 kg miesięcznie, u początkujących. Od 30 do 50% początkowego przyrostu wagi przy stosowaniu metanabolu ma przyczynę właśnie w nadmiernej retencji wody w ciele (wewnątrz i zewnątrzkomórkowej). Stąd metanabol uznaje się za steryd który buduje masę kiepskiej jakości. Ze względu na niską cenę często zdarza się, że po metanabol sięgają początkujący – którzy nie mają zbytniego pojęcia o diecie i treningu. Efekt? Opłakany – gdyż np. dostarczanie nadmiaru węglowodanów i tłuszczy to gwóźdź do trumny – jeśli chodzi o estetykę sylwetki. A często pojęcie początkujących wygląda następująco – dużo białka oraz masa żywności „fast food”.

Wniosek

Jakościową masę ciała, powolniejsze, stabilniejsze przyrosty gwarantują wielokrotnie droższe środki – np. winstrol (stanazolol), oksandrolone (anavar) czy trenbolone. Metanabol charakteryzuje szybki skok wagi – ale nie świadczy to wcale o przyroście masy mięśniowej. W krótkim czasie po odstawieniu ta cała „masa” zanika.

Najczęstsze skutki uboczne – blokowanie endogennego testosteronu

Przede wszystkim metanabol wpływa na produkcję endogennego testosteronu – w jądrach (komórkach Leydiga). Według historycznego badania z 1976 roku [4] podawanie ledwie 15 mg metanabolu dziennie, przez 2 miesiące spowodowało spadek ilości testosteronu w plaźmie o 69% (z 29.4 +/- 11.6 nmol/l do poziomu 9.1 +/- 7.5 nmol/l). Jakby tego było mało – metanabol silnie zaburza pracę osi HPTA – odnotowano spadek LH i FSH o 50%.

  • LH (hormon luteinizujący, lutropina (LH). U mężczyzn stymuluje produkcje androgenów w jądrach przez komórki Leydiga,
  • FSH (hormon folikutropowy; niski poziom FSH najczęściej wiąże się z niewydolnością przysadki lub podwzgórza. FSH m.in. mówi o wytwarzaniu plemników.
  • HPTA to podwzgórze - przysadka mózgowa – jądra; hypothalamus - pituary - testis - axis. Od sprawnej pracy podwzgórza i przysadki zależy produkcja testosteronu w jądrach. Nawet najlżejsze, najbardziej kosmetyczne dawki SAA wpływają na produkcję endogennego testosteronu.

Z zablokowaniem osi HPTA wiąże się konieczność przeprowadzenia PCT- terapii po cyklu przy zastosowaniu clomidu, tamoxifenu, często także hCG.

Najczęstsze skutki uboczne – toksyczność dla wątroby oraz nerek

W jednym z badań [6] 28 letni mężczyzna stosował metanabol 10-50 mg dziennie oraz 50 mg stanazololu – co drugi dzień. Pojawiła się żółtaczka, na domiar złego mimo odstawienia SAA – w ciągu 7 tygodni stan jego zdrowia się pogorszył. Norma dla bilirubiny pośredniej wynosi 0,8 mg/dl. U mężczyzny początkowo bilirubina wynosiła 4.5 mg/dl, ale ... szybko przekroczyła normę ponad 97 razy! Oznacza to nie mniej ni więcej jak uszkodzenie miąższu wątroby. Jakby tego było mało pacjent doznał niewydolności nerek (kreatynina 4.2 mg/dl).

Wnioski? Metanabol nie nadaje się do...

  • długotrwałego stosowania (>4-6 tygodni),
  • używania razem z innymi hepatoksycznymi związkami (np. winstrol, anapolon, halotestin),
  • stosowania w dużych dawkach.

Tak naprawdę jego rola to krótkie użycie w ramach mostka lub jako początek cyklu (tzw. kickstarter). Wielu początkujących sięga po metkę z powodu strachu przed iniekcją. Żaden oralny SAA nie jest bezpieczny dla wątroby. Nawet stosunkowo bezpieczny oxandrolone (podawany nawet dzieciom) w dużych dawkach (>30 mg) jest silnie toksyczny.

Czy bez prowadzenia PCT po stosowaniu metanabolu produkcja endogennego testosteronu wróci do normy?

Zapewne, po wielu miesiącach (według Williama Lllewellyna 1-4) tak, ale... w tym czasie Twoje mięśnie staną się historią.

Po jakim czasie „czuć” działanie?

Najdalej po kilku dniach, przy dawkowaniu rzędu 20-30 mg metanabolu dziennie. Jeżeli masz do czynienia z podróbką – stężenie może być zaniżone lub w środku znajduje się np. witamina C, glukoza czy aspiryna.

Podsumowanie

Metanabol jest skuteczny ale równie toksyczny dla wątroby, serca oraz układu krążenia czy osi HPTA. Branie „metki” to gra w ruletkę z własnym zdrowiem. Czy warto? Sam odpowiedz sobie na to pytanie. Istnieje wiele bezpieczniejszych rozwiązań.

Źródła: 1. „Sex i hormony” Fundacja MEDAN 2. “Zastosowanie testosteronu i steroidów androgenno-anabolicznych w sporcie” M. Mędraś, Endokrynologia Polska. 3. Int J Sports Med. 1985 Feb;6(1):24-9. “Physical health and fitness of an elite bodybuilder during 1 year of self-administration of testosterone and anabolic steroids: a case study” 4. Acta Endocrinol (Copenh). 1976 Dec;83(4):856-64. “Effect of an anabolic steroid (metandienon) on plasma LH-FSH, and testosterone and on the response to intravenous administration of LRH.” http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/793272 5. „Zator tętnicy środkowej siatkówki u 21-letniego mężczyzny uprawiającego amatorsko kulturystykę” 6. Dtsch Med Wochenschr. 1999 Sep 10;124(36):1029-32.[Severe cholestasis with kidney failure from anabolic steroids in a body builder]. 7. “Death caused by pulmonary embolism in a body builder” Wiad Lek. 1990 Oct 1-15;43(19-20):972-5.

W artykule mówimy o: Zdrowie