Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Forum

Stworzymy dla Ciebie

Indywidualny plan Dietetyczny

Sprawdź ofertę

Poznaj nasz nowy

Kalkulator kalorii

Wypróbuj go
Artykuły
Sklep

Niewykrywalny doping!

Niewykrywalny doping!
Od niepamiętnych czasów w sporcie stosowane są metody wspomagania. Obecnie przez restrykcyjne podejście i postęp w wykrywaniu dopingu – sportowcy szukają nowych rozwiązań. Oto najciekawsze przypadki stosowania niewykrywalnego dopingu w sporcie wyczynowym.

Przykład 1 – sterydy projektowane na potrzeby sportowców

Designer drugs, designer steroids – chodzi o jedno i to samo. Środki te zaprojektowano specjalnie po to aby ominąć kontrolę antydopingową, jednocześnie zapewniając pełne spektrum działania anabolicznego. Najlepszy przykład to archaiczny steryd anaboliczno-androgenny będący modyfikacją metanabolu – czyli oral-turinabol. Jest to niezmiernie udana modyfikacja, gdyż pozostaje w użyciu od 1965 roku aż do dzisiaj. Istnieją obszerne relacje stosowania oral turinabolu u sportowców, wydostały się na światło dziennie po odtajnieniu akt (m.in. Franke i Berendonk, 1997) [1] Przynosił on w ciągu kilku tygodni dramatyczną poprawę wyników np. w pchnięciu kulą, rzucie młotem, podnoszeniu ciężarów czy pływaniu. Wiele rekordów z epoki NRD jest niepobitych do dnia dzisiejszego, a w wielu dyscyplinach obserwuje się systematyczne pogarszanie się osiąganych wyników. M.in. stosowanie dopingu w rzucie młotem poprawiało wyniki o 6-10 m, a w pchnięciu kulą o 4.5 – 5 m! Dawki stopniowo rosły, a wraz z nimi stopniowo ujawniały się skutki uboczne. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1976 roku drużyna NRD wygrała 11 z 13 konkurencji, a dziennikarze zastanawiali się, dlaczego pływaczki mają takie niskie głosy (wirylizacja). Ponieważ efekty stosowania testosteronu, oral-turinabolu, nandrolonu oraz innych substancji były zdumiewające, te „metody wspomagania” bardzo szybko przyjęto w Niemczech Zachodnich czy USA.

Od 1974 roku w NRD pojawiło się duże wyzwanie – testy antydopingowe. Oficjalnie program dopingowy (14,25) w NRD nie istniał, a państwo zwalczało stosowanie dopingu w sporcie. Aby uniknąć międzynarodowego skandalu, przed wyjazdem sportowca na zawody zagraniczne dokonywano testu moczu i sprawdzano, czy sterydy nadal są wykrywalne. Dodatkowo STASI zatrudniało ponad 1000 informatorów dostarczających informacje o metodach wykrywania dopingu w krajach zachodnich. Ponieważ sterydy dawano nawet 14-latkom, zawsze mówiono im, że są to witaminy. Co ciekawe, wiele kobiet w NRD stosowało większe dawki środków dopingujących od mężczyzn. Wiele ze środków podawanych w NRD nie było dopuszczonych do stosowania u ludzi, ba nie przeszły nawet wstępnych badań klinicznych (np. mestanalone – pochodna DHT).

Jedną z podstawowych metod wykrywania dopingu było porównanie poziomu testosteronu oraz epitestosteronu. Aby obejść testy sportowcom z NRD i ZSRR od 1983 roku podawano specjalny preparat: propionat epitestosteronu. Nie ma on żadnego działania anabolicznego, ale jego podawanie np. z testosteronem pozwala obejść test moczu (poziom T/E). Niedawno odkryto, iż firma z USA, powiązana z gigantycznym skandalem dopingowym (BALCO; czyli w wolnym tłumaczeniu: Laboratoria Współpracujące w rejonie zatoki) produkowała preparat („The Cream” )stanowiący mieszankę testosteronu oraz epitestosteronu. Jakby tego było mało w BALCO odkopano stare projekty sterydów i wyprodukowano THG (Tetrahydrogestrinon) pod nazwą „The Clear”. THG powstaje w prostej reakcji katalitycznej (uwodornienie grupy etynylowej) jednego z progestagenów – gestrinonu (jest agonistą/antagonistą progesteronu, pochodną 19-nortestosteronu) [2]. Z powodu swojej budowy chemicznej – brak grupy metylowej C-19, a obecność 17-alfa etynylowej oraz redukcji tejże grupy –powinno stworzyć silny androgen. Co ciekawe, podmiana grupy 17-alfa-H grupą etynylową w popularnym nandrolonie (deca durabolin; 19-nortestosteron) tworzy noretisterone – steroid używany nadal w wielu środkach antykoncepcyjnych. W badaniach antydopingowych pań stosujących środki antykoncepcyjne zawierające tą substancję powstaje zamęt, gdyż w moczu wykazuje się podwyższone stężenie 19-NA (19-norandrosteronu). Jeżeli w analizie wykaże się metabolit noretisteronu – tetrahydronoretisteron, użycie nandrolonu nie miało miejsca [3].

Nandrolone naturalnie występuje w mięsie oraz wątrobie niedźwiedzi i koni, ale przekroczenie ilości wskazujących na użycie dopingu przez konsumpcję mięsa jest nieprawdopodobne. Stosowanie durabolinu w tuczu zwierząt jest surowo zakazane [3].

Sam nandrolone również posiada aktywność progesteronową, jest to 19-nortestosteron. Do tej samej grupy środków zaliczamy również 19-norandrostenediol oraz 19-norandrostenedion – są to prekursory nandrolonu.

Pomimo obecności w THG grupy 17-alfa która powinna zabezpieczyć steroid przy pierwszym przejściu i rozpadzie w wątrobie, instrukcje BALCO mówiły o stosowaniu tej substancji podjęzykowo. THG były niewykrywalne metodą spektrometrii masowej – gdyż nie wiedziano o tej substancji. Szybko opracowano odpowiednie dane wejściowe do jej wykrywania. Wybuchł ogromny skandal! Gdy sprawa laboratorium BALCO wyszła na jaw, pięć olimpijskich medali (z 2000 r. w Sydney) straciła Marion Jones, zdyskwalifikowano również kilku innych znanych lekkoatletów (m.in. Dwaina Chambersa, Tima Montgomery'ego i kulomiota C.J. Huntera). W 2004 roku w Atenach zdyskwalifikowano (za nieudolną próbę uniknięcia kontroli antydopingowej) greckiego mistrza olimpijskiego w Sydney (na 200 m) Kostasa Kenterisa i jego rodaczkę Ekaterini Thanou (wicemistrzyni z 2000 r. na 100 m). Niedługo potem okazało się, że oboje również byli klientami BALCO. [4].


Przykład 2 – substancje niewykrywalne w testach

Przykład –do roku 2000 wykrywanie EPO było niemożliwe. Kolarz był zawieszany, jeśli jego hematokryt przekraczał poziom 50% - co było niezwykle proste do obejścia. Kolarze stosowali m.in. rozcieńczanie krwi lub odwadnianie.  „Na przykład u Hamiltona (elitarnego kolarza, zamieszanego w gigantyczną aferę dopingową razem z Lancem Armstrongiem) naturalny hematokryt wynosił 42%. Biorąc EPO i osiągając granicę 50% Hamilton zwiększył swój hematokryt o 8 punktów, czyli 19 procent. Innymi słowy, Hamilton mógł dostarczyć mięśniom 19% więcej tlenu i czerwonych krwinek, osiągnąć potężną zwyżkę mocy i wciąż przejść bezkarnie badania antydopingowe”

W kolejnych latach pojawiły się udoskonalone metody wykrywania EPO jak też kolejne jego generacje – które sprawiają wiele problemów osobom kontrolującym.

Kolejny przykład- testosteron na wodzie (suspension) o bardzo krótkim okresie pół-trwania i wykrywalności – powszechnie stosowany współcześnie. W odróżnieniu od form np. enanthate czy decanoate (wykrywanych wiele miesięcy po), suspension pozwala szybko i sprawnie przejść testy antydopingowe. Ta sama zasada dotyczy insuliny, plastrów i żelów z testosteronem oraz np. inhibitorów miostatyny, IGF-1, MGF-1.

Przykład 3 – substancje niewykrywalne w teście moczu

Np. wspomaganie hormonem wzrostu (HGH) – mało kto pokusi się o kosztowne, osobe testy np. krwi.

Przykład 4 – substancje maskujące

Np. finasteryd – inhibitor 5-alfa reduktazy zmniejsza wydzielanie 19-norandrosteronu, a zwiększa stężenie 19-NE (19-noretiocholanolonu). Przyjmowanie proscaru lub podobnie działającego środka jest z reguły uznawane za próbę maskowania dopingu. To samo dotyczy diuretyków, epitestosteronu.

Jak widać wyścig zbrojeń rozpoczęty w latach 50 XX wieku trwa w najlepsze. Obecnie na topie jest doping genetyczny, nowe generacje EPO oraz kolejne substancje z grup SARM. Do tej pory stosujący doping są o krok przed kontrolującymi...

 

Źródła: ”Hormonal doping and androgenization of athletes: a secret program of the German Democratic Republic government” Werner W. Franke, Brigitte Berendonk 2. „Endometroza - ocena stosowanych metod leczenia” 3. „Nandrolon – metody wykrywania”, Medycyna Sportowa 4. ”Armstrong nie był pierwszy i nie będzie ostatni: Historia dopingu w sporcie”, Polska TIMES

W artykule mówimy o: Zdrowie Poprawa kondycji