Magnez poprawia „tolerancję węglowodanową”

Węglowodany stanowią ważny element diety, zwłaszcza w przypadku osób aktywnych fizycznie. Niestety nieraz zdarza się, że już drobne błędy w planowaniu ich spożycia negatywnie wpływają na sylwetkę sprzyjając przyrostowi tkanki tłuszczowej. Co ciekawe jednak, aspekt ten ma charakter wysoce indywidualny. W odniesieniu do osobniczych reakcji na węglowodany używa się często terminu „węglowodanowej tolerancji”. Okazuje się, że parametr ten może być powiązany ze spożyciem magnezu!

Przeczytaj koniecznie:

Piwo zwiększa poziom magnezu we krwi

Nie tylko „na nerwy”

Magnez w reklamach telewizyjnych z jednej strony przedstawiany bywa jako „dodatek antystresowy”, który „koi nerwy”, a z drugiej – jako składnik diety pozwalający utrzymać odpowiedni poziom energii. Faktycznie oba walory pierwiastek ten posiada, niemniej jednak nie można jego biologicznej roli sprowadzać jedynie do tych dwóch aspektów, gdyż jest ona o wiele, wiele szersza. Magnez bierze  udział w około trzystu reakcjach biochemicznych zachodzących w ustroju uczestnicząc m.in. w przewodzeniu impulsów nerwowych, w skurczach mięśni, w procesach termoregulacji, kontroli ciśnienia tętniczego i wielu innych. To jednak nie wszystko. Pierwiastek ten wpływa także na niezwykle ważny dla pracujących nad sylwetką osób parametr – tzw. „tolerancję węglowodanową”.

Czym jest tolerancja węglowodanowa?

Tolerancja węglowodanowa odnosi się do reakcji organizmu na spożycie węglowodanów i powiązana jest nierozerwalnie z tzw. wrażliwością insulinową, czyli zdolnością komórek (mięśniowych, wątrobowych, tłuszczowych) do reagowania na sygnały nadawane przez hormon regulujący gospodarkę węglowodanowa, czyli przez insulinę (insulina obniża poziom glukozy we krwi transportując ją do tkanek obwodowych i wątroby). Wrażliwość insulinowa uzależniona jest od wielu czynników takich jak choćby:

  • jakościowy i ilościowy skład diety,
  • stan odżywienia organizmu we wszystkie niezbędne składniki pokarmowe,
  • poziom tkanki tłuszczowej,
  • aktywność fizyczna,
  • czas trwania snu,
  • wiek,
  • natężenie stresu,
  • uwarunkowania genetyczne,
  • i kilka innych.

Słaba wrażliwość insulinowa jest czynnikiem komplikującym pracę nad sylwetką. Sprawia ona bowiem, że organizm łatwiej gromadzi tłuszcz i mniej chętnie buduję mięśnie. Poprawa tego parametru metabolicznego jest więc aspektem kluczowym w drodze do wymarzonej formy. Okazuje się, że jednym z czynników mogących wpływać na wrażliwość insulinową jest – uwaga - spożycie magnezu.